จันทร์เผยให้เห็นถึงความคมของมัน“ศิษย์พี่ระวัง พวกมันเป็นนินจา” ฉินเฉาเพิ่งจะพูดจบ ร่างเตี้ยๆ ที่ใส่ชุดสีน˺าเงินก็โผล่ออกมาจากความมืดในมือของพวกมันแต่ละคน ต่างจับมีดเล่มคมกริบไว้“อะไรนะ? นินจา?” จ้าวจิงจิงตกใจตาโต ท่าทางไม่อยากจะเชื่อมองดูเจ้าคนตรงหน้าที่แต่งกายพิลึกพิลั่น“ล้อเล่นหรือไง จะไปมีนินจาได้ยังไง?”“หึหึ เรื่องที่เธอไม่รู้ยังมีอีกเยอะ” นินจาที่ใส่ชุดสีทอง ตกลงมาจากเมฆ ราวกับลำแสงสีทอง ปรากฏตัวตรงหน้าจ้าวจิงจิง“นินจานั้นลึกลับและไร้เทียมทาน อย่างเธอคงคิดไม่ถึงหรอก!”นินจาที่ใส่ชุดสีทองยิ้มอย่างชั่วร้าย เหมือนกับการเสียดสีของโลหะจูนินทองจากตระกูลจักรพรรดิ เป็นนักฆ่าของตระกูล เป็นไปได้ยังไงที่พวกมันหาเขาพบ?ในสายตาของเขา จูนินตัวน้อยนี้เป็นได้เพียงขยะ แม้กระทั่งโจนินยังทำอะไรเขาไม่ได้เลย“แกเป็นใคร?” จ้าวจิงจิงจ้องนินจาที่เผยเพียงแค่ตาออกมา ตวาดออกไปอย่างก้าวร้าว“หึหึ…น่ารักจริงๆ ทั้งยังไร้เหตุผลและดุร้าย ไม่แปลกที่เจ้านั่นจะคิดแต่เรื่องเธอ”จูนินคนนั้นไม่ตอบ แต่เผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายกว่าเดิมออกมา“หาที่ตาย!” สิ่งที่จ้าวจิงจิงรังเกียจจะฟังที่สุดคือคำพูดสกปรกพวกนี้ เธอตั้งหมัดทันที บนหมัดส่งเสียงอื้ออึงออกมา เหมือนกับหุ้มไปด้วยกำลังภายใน“วิชาของพวกแมลงก็น่าสนใจเหมือนกันนี่!”จูนินคนนั้นได้ยินเสียงลมหวีดหวิว ก็ไม่ได้หวาดกลัวแต่อย่างใดกลับแสดงท่าทางยินดีออกมาขณะเดียวกัน ฝ่ามือของเขาก็ปั
