ดคาเฟ่เหมือนกัน แต่ท่านย่ามันเถอะ พนักงานเสิร์ฟข้างในนั้น กลับใส่บิกินี่ ขนาดผมที่เป็นบริกรอยู่ที่นี่กับเคโกะ ยังอยากจะไปกินกาแฟที่นั่นเลย”ฉินเฉาอธิบาย จ้าวจิงจิงทันใดนั้นพลันตระหนักถึงวิกฤต เจ้าคนที่เรียกว่า โอคาว่า ทาการะนั่น ช่างน่ารังเกียจจริงๆ!“แค่กๆ ฉันปวดฉี่ ขอตัวก่อนนะ” ในตอนนี้เอง จ้าวชิงซานยืนขึ้นไอแค่กๆ พร้อมกับเอามือกุมท้องแล้วพูด“นั่งลง!” ต่อให้ใช้หัวแม่เท้าคิด จ้าวจิงจิงก็รู้ว่าทำไมพ่อตัวเองถึงอยากไป เธอจึงดึงเขานั่งลงทันทีจ้าวชิงซานท่าทางหดหู่ กระวนกระวายบิกินี่ นั่นบิกินี่เลยนะ ทำไมถึงไม่ให้พ่อไป?“พี่สาวจ้าว กาแฟค่ะ” เคโกะหน้าหมอง พร้อมกับถือกาแฟร้อนสองแก้วมาเสิร์ฟยังไม่ทันได้ดื่ม กาแฟนี้ก็ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลออกมาแล้ว
