ตามองโรคจิตคนอื่น“ไม่ อย่า ยกโทษให้ผมด้วย….” ชายที่ถูกมอง คุกเข่าลงกับพื้น“เมื่อตอนที่แกทำกับผู้หญิง ตอนพวกเธอบอกให้แกหยุด แกเคยฟังมั้ย?”ฉินเฉายิ้มอย่างเย็นชา แทบจะทำให้ชายคนนั้นกลายเป็นแท่งน˺าแข็ง“คระ ครั้งหน้า ผมไม่กล้าทำอีกแล้ว…”“ครั้งหน้า? ฉันจะรู้ได้ยังไง เมื่อตอนพวกแกทำอีกครั้งหน้า” ฉินเฉายิ้ม “คนของฉันคนนี้ เป็นพวกที่ไม่ระมัดระวังมาตั้งแต่เกิด แล้วอย่างนี้จะให้ฉันวางใจได้ยังไง”หลังจากพูดจบ เขาก็ยื่นมือออกไป จับข้อมือขวาของชายคนนั้นพร้อมกับบีบมัน“อ๊า!” กระดูกข้อมือหักอีกอัน“เมื่อแกไม่เลือก ฉันก็จะช่วยเลือกให้เอง” ฉินเฉาท่าทางมีความสุขทำให้คนพากันคิดว่าเขาเป็นปีศาจที่ผุดมาจากนรก “คนของฉันชอบช่วยเหลือคน ฉันก็จะช่วยเหลือคน ครั้งนี้ ฉันจะช่วยกำจัดขยะอย่างพวกแก”ทุกคนตัวสั่น แกมีความสุข แต่พวกฉัน แม่ง เจ็บ…..“อืม ต่อไป ต่อไป เร็วเข้า ฉันไม่ค่อยมีเวลา” ฉินเฉาร้องออกมาพร้อมกับเร่งให้คนพวกนี้ยื่นมือมาให้เขาหักถ้าไม่ใช่ว่ารอบนอกมีคนน่ากลัวยืนอยู่ โรคจิตพวกนี้คงวิ่งหนีไปแล้วโรคจิตพวกนี้พากันเสียใจ พวกเขาทำอย่างนี้บ่อยๆ แต่ก็ไม่โดนอะไร แต่วันนี้ ต้องมาเจอกับปีศาจร้ายอย่างชายคนนี้ยังไงก็ตาม วันนี้ก็ต้องเจ็บตัวเป็นไปได้มั้ยว่าบางที นี่อาจจะเป็นกรรมตามสนองอย่างที่ว่าไว้?“อย่าทำผม ผะ ผมไม่อยากพิการ…” กลุ่มโรคจิตพากันฝ่าฝูงคนออกไป แต่กลุ่มคนราวกับเป็นกำแพง กันพวกเขาไว้ไม่ให้ออกก่อนหน้านี้พวกเ
