้อิ่มเพื่อที่จะได้มีแรงฝึก ดังนั้น เราสั่งกลับบ้านด้วยดีมั้ย!”“ใช่ ใช่แล้ว ยามาซากิพูดถูก! เรื่องนี้ ศิษย์พี่เห็นด้วยกับนายเต็มที่!” จ้าวจิงจิงมีความสุข ตบมือไปพูดไป“น้องชายยามาซากิพูดได้ดี ไม่เสียทีที่เป็นคนของตำหนักยุทธ์เรา!”ปากหลิวต้าไห่หัวเราะฮ่าๆ แต่ในใจเลือดซิบ เขามองไปที่บริกรหญิงที่จดเมนู ท่าทางมีความสุข ก็สบถในใจแม่งเอ๊ย เธอจำได้หมดหรือไง ไม่ว่าใครพูดอะไรก็จำได้หมดเลยเหรอ?บริกรหญิงจำได้เร็วที่ไหน เธอก็แค่เลือกเขียนแต่รายการที่แพงที่สุด เธอเห็นว่าคนที่ถูกเรียกว่ายามาซากิคนนั้น ดูท่าจะจำรายการที่สั่งไม่ได้ เธอจึงเลือกแต่ของที่แพงที่สุด“อืม เท่านี้ล่ะ!”ภายใต้การตัดสินของหลิวต้าไห่ เงินแสนเยนที่เสียไปนี้ ทำให้เขาเจ็บหัวใจยิ่งนัก“ใช่แล้ว จุดหมายที่เรามาที่นี่เพื่อดื่ม แทบลืมไปเลย!” ฉินเฉาโบกมือไปมา พร้อมกับพูดกับบริกรว่า “อาหารเกินพอแล้ว มาดูที่เครื่องดื่มกันดีกว่า!”“ใช่ ดื่ม เรามาเพื่อดื่ม”หลิวต้าไห่สีหน้ายังไง ในใจเขาคิดว่า ถึงจะเสียไปแสนหนึ่ง แต่เดี๋ยวก็ได้กลับมา 5 ล้านแล้ว เขายังสามารถจ่ายได้“อืม เหล้าที่ดีที่สุดของที่นี่คืออะไร?”ใครจะรู้ว่าหลังจากฉินเฉาพูดคำนี้ออกมา ก็ทำให้หัวใจเขาแทบหยุดเต้นเชี่ย ไอ้หนูนี่ มันกะจะรื้อเวทีของฉันสินะ?“สีหน้าศิษย์พี่ใหญ่ดูไม่ดีเลย หรือว่าผมจะสั่งเกินไป?”ฉินเฉาดูใสซื่ออย่างมาก มองไปที่หลิวต้าไห่“ศิษย์พี่ใหญ่ ไม่ใช่ว่าพี่บอกว่าไม่ต้องเกรงใจหรอ
