“จับ ยังจะจับอะไรอีก พวกเขาไม่ได้ทำผิดกฎหมายอะไร”นายอำเภอกลายเป็นคลั่ง ไม่ไว้หน้านายน้อยตระกูลอ้าวกานตะคอกใส่อย่างอารมณ์เสีย“พวกเขาหนีภาษี ไม่ใช่ว่าเราตกลงกันไว้อย่างนั้นเหรอ?”ในใจอ้าวการคิดว่า เจ้าจิ้งจอกเฒ่านี่ ไม่ใช่ว่าฉันให้ของขวัญไปแล้วหรอกเหรอ ตอนนี้ยังมาตะคอกใส่ฉันอีก?“หนีภาษีอะไร ไม่มีเรื่องแบบนั้น!” นายอำเภอดูจะกดอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ตะโกนเสียงดัง “ท่านเลขานุการบอกกับฉันด้วยตัวเอง บอกว่าเรื่องที่ฟ้องไม่เป็นความจริง นายยังอยากจะให้ฉันทำอะไรอีกเหรอ?”ท่านเลขานุการโทรมาด้วยตัวเอง?อ้าวกาน อิกูจิสะท้าน พลันพึมพำในใจไม่หยุดจ้าวจิงจิงคนนี้ ทำไมถึงได้ไปรู้จักกับคนระดับสูงแบบนั้นกัน?หรือว่าบางทีอาจจะมีบางคนคอยช่วยเหลือพวกเขาข้างหลัง? ไม่ดีแล้ว ฉันต้องไปสืบดู ว่าคนนั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน ถึงกล้ามายุ่งเรื่องของตระกูลอ้าวกานเรา!ถ้าเป็นคนของตระกูลอื่น ฮึ่ม ตัวฉันจะทำให้ตระกูลของพวกมันหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ด้วยตัวเอง!ความคิดของอ้าวกาน อิกูจิคนนี้สวยหรูอย่างมาก ถ้าเขารู้ว่าระดับของเรื่องนี้ใหญ่แค่ไหน คนในตระกูลอ้าวกานของเขาจะมีสีหน้ายังไงเมื่อเรื่องนี้ได้รับคำยืนยัน ตำรวจพวกนี้ก็พากันถอนตัวไปตรงหน้าประตูใหญ่ของตำหนักยุทธ์ ตอนนี้ไม่เหลือทั้งคนและนกอีก เหลือเพียงจ้าวจิงจิง หลิวต้าไห่ และเหล่าพี่น้องที่นอนอยู่กับพื้นเท่านั้น“หลิวต้าไห่ นายเห็นนี่มั้ย”จ้าวจิงจิงมองไปที่หลิวต้าไห่ด้วยสีหน้าเหน็บแนมแ
