ละไม่แยแส“เหล่าพี่น้องพากันนอนกองอยู่ที่นี่ มีแต่นายที่ยังยืนอยู่ได้”“ศิษย์น้อง ฉัน….” หลิวต้าไห่ลิ้นจุกปาก พูดไม่ออก จริงๆ แล้ว เขากลัวมาก เมื่อตอนที่เหล่าพี่น้องของเขาถูกตี แม้แต่ลมเขาก็ไม่กล้าผายออกมา“เรื่องนี้ ไว้พ่อของฉันกลับมาเมื่อไหร่ ฉันจะอธิบายให้เขาฟังเอง”น˺าเสียงของจ้าวจิงจิงเย็นชาเป็นพิเศษ ทำให้หลิวต้าไห่ที่คิดตามสั่นสะท้าน“ศิษย์พี่ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”ในขณะที่บรรยากาศกำลังอึดอัด ฉินเฉาก็พลันกระโดดลงมาจากแท็กซี่ แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ มองดูเหล่าพี่น้องนอนอยู่บนพื้น“ทำไมทุกคนถึงเป็นอย่างนี้?”“โอ้ ยามาซากิ นายมาแล้วเหรอ” จ้าวจิงจิงไม่พูดอะไรกับหลิวต้าไห่อีก เธอนั่งยองๆ ลงกับพื้น จากนั้นช่วยพยุงฟางเสียวหู่ พร้อมกับโบกมือให้ฉินเฉา“มา ช่วยพาพี่น้องเข้าไปในโรงฝึกก่อน จากนั้น ฉันจะไปเรียกรถพาพวกเขาไปส่งโรงพยาบาล”“ครับ!” ฉินเฉารีบเดินเข้าไป พาเหล่าพี่น้องเข้าไปในโรงฝึก“ยามาซากิ นายไม่รู้อะไร โรงฝึกของเราแทบถูกปิดแล้ว…”เมื่อพาเหล่าพี่น้องเข้าไปนั่งรอรถได้แล้ว จ้าวจิงจิงก็อธิบายเรื่องพวกนี้ให้ฉินเฉาฟัง“ถ้าชายชุดดำคนนั้นไม่มา พวกเราคงจบสิ้นจริงๆ” จ้าวจิงจิงพูดถึงฉินเฉาในร่างปีศาจ ในสายตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความชื่นชม“ใช่! เขาน่ากลัวมากเลย!” ฟางเสียวหู่พยักหน้ายืนยัน ลืมไปว่าตัวเองเจ็บขาอยู่ ตะโกนออกมา“ยามาซากิ นายไม่รู้อะไร! คนนั้นน่ะนะ โคตรน่ากลัวเลย! ขนาดโล่หนาๆ นะ เขาใช้มือเป
