อิกูจิต้องการจ้าวจิงจิง ไม่ได้ต้องการหลิวต้าไห่ ไอ้บ้านั่น! โทริจิโร่ แก ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่แกเห็นฉันชอบแบบนั้น?”“นายน้อยอย่าเพิ่งโกรธ อย่าเพิ่งโกรธ!” ใบหน้าโทริจิโร่แสบไปหมด พูดอย่างต˹าต้อยว่า “นายน้อยเข้าใจผิดแล้ว ผมหมายความว่าเราจะให้หลิวต้าไห่นั่น ทำงานให้เรา นายน้อยท่านก็เห็น ว่าเจ้าหลิวต้าไห่นั่นหิวเงินขนาดไหน ตราบเท่าที่มีเงิน จะสั่งให้มันทำอะไรก็ย่อมได้….”“โอ้? ความหมายของแกคือ…” อ้าวกาน อิกูจิไม่ใช่คนโง่ ย่อมฟังความหมายของโทริจิโร่ออก“ใช่แล้ว นายน้อย ผมคิดว่า เราสามารถใช้หลิวต้าไห่ ให้จัดการวางยาคุณหนูจ้าวจิงจิงได้โดยตรง! ผมได้ยินมาว่า ผู้หญิงจีนคนนี้ยังบริสุทธิ์ เธอจะต้องติดใจนายน้อยแน่นอน! เมื่อเวลานั้นมาถึง นายน้อยอยากจะทำยังไงกับเธอก็ทำอย่างนั้น….”ผลัวะ! เสียงดังออกมาจากหน้าของเขาอีกครั้ง“บ้าเอ๊ย!” อ้าวกาน อิกูจิพูดอย่างโมโห “หาวิธีที่มันมีอารยธรรมหน่อย นายน้อยคนนี้เป็นผู้ดีแค่ไหน ทำอย่างนั้น มันจะทำให้นายน้อยคนนี้เสียหน้า!”“ครับ ครับ นายน้อย ผมผิดไปแล้ว!” โทริจิโร่หดหู่ใจ พูดก็ไม่ดี จะไม่พูดก็ไม่ได้…ทำงานกับอ้าวกาน อิกูจินี้ ช่างยากเย็นจริงๆ …โอ้ ถ้าตัวเองได้ทำงานกับคุณหนูเคโกะก็คงดีคุณหนูเคโกะทั้งใจดี แล้วยังสวยอีกด้วย…ถ้าตัวเองเป็นผู้หญิงก็คงดี แต่ถ้าเป็นผู้หญิงตัวเองก็คงไม่ใช่ตัวเอง…จริงๆ แล้วนายน้อยก็ดี…ถ้าผู้ชายญี่ปุ่นพิถีพิถันแต่เรื่องความบริสุทธิ์ล่ะก็ ตัวเขาท
