ง ที่คฤหาสน์ตระกูลอ้าวกาน อ้าวกาน อิกูจิหลังจากที่แยกกับเหล่าตำรวจพวกนั้นแล้ว ก็ตบหน้าโทริจิโร่ไปหลายฉาด“ไม่ใช่ว่าแกบอกว่าจ่ายเงินให้นายอำเภอโง่นั้น 2 ล้านเยนหรอกเหรอ! แม่ง เงินสองล้านเยนของบิดา ที่ติดสินบนไป ถ้าได้จ้าวจิงจิงมาก็ว่าไปอย่าง!”“ครับ!”โทริจิโร่หน้าบวมเป่ง เมื่อรวมกับหัวโล้นของเขา ทำให้ดูเหมือนกับซาลาเปาลูกใหญ่ตั้งอยู่บนคอ“เป็นความผิดของผมเอง ขอให้นายน้อยลงโทษด้วย”“ลงโทษ ลงโทษแกแล้วได้อะไร?” อ้าวกาน อิกูจิเตะโทริจิโร่ กัดฟันพูดว่า “ลงโทษแก แล้วทำให้ฉันจัดการจ้าวจิงจิง ยัยผู้หญิงเถื่อนนั่นได้เหรอ?”“นายน้อย ผมมีวิธี!” แม้ว่าโทริจิโร่จะตัวสูงใหญ่ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้านายน้อยของเขา เขาก็ไม่กล้าลงมือ ได้แต่พูดเสียงเบา“มีวิธี? หัวขี้เลื่อยอย่างแกมีวิธีกับเขาด้วย!” อ้าวกาน อิกูจิเบ้ปากอย่างดูถูก“นายน้อย ท่านดู” แม้ว่าโทริจิโร่จะเหมือนคนดีแต่ใช้กำลัง แต่เขาก็ไม่ได้ปัญญาอ่อน เขาบอกวิธีที่ทำให้หัวใจของอ้าวกาน อิกูจิต้องเต้นแรง“นายน้อย แม้ว่าครั้งนี้จะทำให้ตำหนักยุทธ์นั่นปิดไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะทำให้จ้าวจิงจิง ยัยผู้หญิงนั่น…..”ผลัวะ! เสียงดังฟังชัดดังมาจากปากของเขา“นายน้อย ผมผิดไปแล้ว เป็นคุณหนูจ้าวจิงจิง แม้ว่าเราจะไม่อาจทำให้คุณหนูจ้าวจิงจิงมาเป็นของท่าน แต่อย่างน้อย หลิวต้าไห่ ไอ้เจ้านั่น ก็ได้แยกตัวออกมาจากตำหนักยุทธ์แล้ว”“บ้าเอ๊ย!”ผลัวะ! อีกเสียงดังตามมา“ฉัน อ้าวกาน
