จจะอ้วนเอาได้”จากนั้นก็หยิบผ้าพันแผล ช่วยทำแผลให้กับเหล่าพี่น้องฟางเสี่ยวหู่คนนั้น แอบยกนิ้วโป้งทั้งสองให้กับฉินเฉาฉินเฉายิ้ม เอามือลูบจมูก ไม่พูดอะไร“ใช่แล้ว!” ขณะที่จ้าวจิงจิงกำลังพันแผลอยู่นั้น ก็พูดออกมาพร้อมตบลงที่ขาเหมือนนึกอะไรออก“โอ๊ย!” แต่ช่างน่าสงสาร ขาที่เธอตบลงไปนั้นไม่ใช่ขาของเธอ แต่เป็นขาของพี่น้องที่เธอกำลังช่วยพันแผลให้ ทำให้เขาเจ็บจนน˺าตาแทบไหล ร้องออกมา“วันนี้ คำพูดสุดท้ายของนายอำเภอ ดูแปลกๆ” จ้าวจิงจิงสงสัย“เขาบอกว่าฉันเป็นเพื่อนกับคนใหญ่คนโต? นี่เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่เคยเห็นคนใหญ่คนโตมาก่อน ทำไมถึงเป็นเพื่อนกับเขาได้ หรือว่าคนใหญ่คนโตคนนั้นรู้จักฉัน? ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ เพราะว่าฉันไม่รู้จักคนใหญ่คนโตที่ไหนเลย….”จ้าวจิงจิงส่ายหัวไปมา ก็ไม่อาจหาเหตุผลได้ว่าทำไมฉินเฉาก็ไม่บอกเธอ ว่าเขาเป็นคนบอกให้ตระกูลอันชิงจัดการเขาพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า“หรือว่าอาจารย์ของเราอาจจะร้ายกาจก็ได้ ถึงได้รู้จักคนใหญ่คนโต แล้วรู้ว่าเกิดเรื่องขึ้น จึงได้ขอให้เขาช่วย!”“พ่อฉันเหรอ?” จ้าวจิงจิงครุ่นคิด “อาจเป็นไปได้ หรือว่าเขากลับมาแล้ว? ไม่ใช่สิ เขาเพิ่งจะโทรมาเมื่อเช้า แล้วบอกว่าจะกลับซับโปโรอาทิตย์หน้า!”จ้าวจิงจิงคิด แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ฉินเฉาก็ไม่พูดอะไรอีก เข้าไปช่วยจ้าวจิงจิงพันแผลให้เหล่าพี่น้องจากนั้นก็มีรถวิ่งเข้ามา พาพี่น้องหลายคนขึ้นรถ พาไปส่งโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว“บ้าเอ๊ย!”ในตอนนี้เอ
