าไม่มีการเกรงใจในมือของพวกเขามีโล่ และใช้มันผลักจ้าวจิงจิง แม้ว่าโล่นี้จะหนักแค่ 4 กิโล แต่ผลในการผลักของมันนั้นแข็งแกร่งมากการผลักนี้ ถ้ายังผลักต่อไป มันจะผลักจนจ้าวจิงจิงล้มหงายไปตั้งแต่เด็กเธอฝึกการต้านแรงมาแล้ว โล่พวกนี้จะผลักเธอล้มได้ยังไง“บ้าเอ๊ย!” เมื่อโล่ในมือของพวกเขาผลักจ้าวจิงจิงไม่ไป ก็พลันโกรธขึ้นมา กระบองในมือขวาพลันยกขึ้น ฟาดลงมาที่หัวของจ้าวจิงจิงไม่แม้แต่จะแสดงความเห็นใจต่อร่างบอบบาง“ฮ่าห์!” เมื่อคนอื่นลงมือ จ้าวจิงจิงก็ไม่เกรงใจ เธอยกแขนขึ้น มือซ้ายจับเข้าที่ข้อมือของตำรวจที่กำลังฟาดลงมาราวกับสายฟ้าในขณะที่มือขวาวาดเป็นฝ่ามือ ฟาดใส่โล่ของตำรวจนายนั้นจ้าวจิงจิงออมมือ ไม่ได้ฟาดใส่คางของเขาตำรวจพวกนี้ จากบนลงล่าง มีเพียงแค่ที่คางเท่านั้นที่ไร้การป้องกัน ถ้าฝ่ามือของจ้าวจิงจิงฟาดใส่ที่นั่นล่ะก็ คางของเขาคงแตกและตำรวจนายนั้นคงต้องนอนโรงพยาบาลไปสิบวัน หรือครึ่งเดือนปัง! โล่ในมือของตำรวจนายนั้นแทบหลุดจากมือ มันถูกกระแทกเข้าใส่ร่างของเขาจนต้องถอยกลับไป“ฮึ่ม!” ตำรวจกลุ่มนี้รู้สึกเสียศักดิ์ศรี จึงพากันเข้ารุมจ้าวจิงจิง“จิงจิงจัง!” อ้าวกาน อิกูจิมองตำรวจกลุ่มนี้เข้ารุมจ้าวจิงจิง ก็พูดออกมาอย่างมีความสุข “รีบยอมจำนนเป็นของฉัน อ้าวกาน อิกูจิซะเถอะ หลังจากนี้ ฉันรับประกันว่าเธอจะมีชีวิตที่มีความสุข”“แกฝันไปเถอะ อ้าวกาน อิกูจิ ไสหัวไปซะ!” จ้าวจิงจิงแน่นอนว่าไม่ยอมรับ เธอถอยไปสอง
