ก้าว เมื่อถูกตำรวจพวกนี้ผลัดหน้ากันเข้ามาแต่เธอยังทนได้ เพราะว่าข้างหลังเธอยังมีศิษย์น้องคนหนึ่งที่มีเลือดไหลออกมา เมื่อเห็นศิษย์พี่กำลังจะแพ้ ศิษย์คนนั้นก็คำรามออกพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ฟางเสียวหู่วิ่งมาสุดแรง จากนั้นก็กระโดดเตะใส่โล่ของตำรวจตรงหน้า ทำให้ตำรวจนายนั้นต้องถอยออกไปหลายก้าว“ทุกคนอย่าลงมือ หยุด!” จ้าวจิงจิงรีบเตือน ถ้าพวกเขาลงมือตำรวจพวกนี้ก็จะมีเหตุผลที่จะปิดโรงฝึกได้“ศิษย์พี่ กลัวอะไรกัน ลงมือเถอะ!” ฟางเสียวหู่ถูกโล่ของตำรวจผลักกลับมา จึงหันหัวไปพูดกับจ้าวจิงจิง “ถ้าเราไม่ลงมือ เราก็ต้องพิการ! ดูสิ เห็นเสี่ยวเชียงที่นอนดิ้นอยู่ตรงนั้นมั้ย!”หลังจากพูดจบ เขาก็ชี้นิ้วไปที่ศิษย์น้องที่นอนบิดอยู่บนพื้นทั้งสองคนจ้าวจิงจิงสีหน้าจมลง เธอรู้ว่าเรื่องวันนี้ไม่สามารถจบกันด้วยดีได้เธอยืนนิ่ง มองไปที่ฝั่งตรงข้ามที่อ้าวกาน อิกูจิพามาอย่างเกลียดชังพร้อมกับสีหน้ามืดครึ้มหรือว่าตัวเองจะต้องยอมแพ้เจ้าเลวนี่จริงๆ?ถ้าไม่ยอมแพ้ แล้วศิษย์พี่น้องของเธอจะเป็นยังไงต่อ…พวกเขาอาจถูกจับ จากนั้นก็ถูกจัดการราวกับไม่ใช่มนุษย์….ศิษย์พี่น้องพวกนี้ พวกเขายังเด็ก เสียวหู่ก็มีอายุแค่ 20 ปี คนที่แก่สุดก็แค่ 26 ปีต่อให้พวกเขาไม่เรียนยุทธ์ พวกเขาก็ยังทำงานอื่นได้ แล้วยังครอบครัวของพวกเขาอีกเธอไม่อยากเห็นศิษย์พี่น้องพวกนี้กระโดดเข้าลงมือ แล้ววันพรุ่งนี้กลายเป็นนักโทษไปแต่เธอก็ไม่อยากแต่งงานกับเจ้าสารเลวอ้าวกาน
