ในที่สุด เคโกะก็เข้าเรียนสายโดยไม่ต้องสืบฉินเฉาหน้าดำคล˺าอย่างน่าเกลียด ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้โง่โอคาว่านั่นเราจะต้องมาทันเวลาอย่างแน่นอนแม้ว่าเคโกะจะเป็นคนจากตระกูลอ้าวกาน เธอก็ยังคงถูกอาจารย์ทำโทษอย่างใจร้ายให้ยืนหน้าห้องอยู่ดี สาวน้อยในมือทั้งสองข้างถือถังน˺า หลังพิงกำแพง ยืนอยู่หน้าชั้นอย่างน่าสงสาร“เฮ้ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนโดนทำโทษให้ยืนอยู่หน้าห้องเรียน”ฉินเฉานั่งยองๆ มองดูสาวน้อยที่ฝั่งตรงข้าม ฉีกยิ้มกว้างอย่างไม่ใส่ใจปล่อยให้เคโกะถูกทำโทษไป“ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันจะถูกทำโทษอย่างนี้หรือไง!” เคโกะพูดในใจ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันถูกทำโทษให้ยืนหน้าห้อง แต่ก็ถูกยามาซากิซังเห็นจนได้ น่าชังนักปากของเธอก็พูดกับฉินเฉาอย่างสดใส แล้วก็ในใจก็ไม่ได้ตำหนิคนอื่น ได้แต่โทษตัวเองที่ไม่มาให้เร็วหน่อย ไม่อย่างนั้น เธอก็คงไม่สายแล้วเคโกะคนนี้ ดีจนน่ากลัวจริงๆ“อย่าพูดงั้นสิ ต้องโทษโอคาว่ามันนู่น ที่ทำให้เคโกะของฉันต้องมาสาย หรือว่าจะให้ฉันต่อยมันอีกสักทีดี?”ฉินเฉาเบี่ยงประเด็น เพื่อให้เธอลืมที่เขาพูดหยอกไป“อย่านะ!” เคโการ้องออกมาด้วยความตกใจ “ถึงยังไงโอคาว่า ทาการะก็เป็นคนของตระกูลโอคาว่า มีโอคาว่าที่เก้าหนุนหลัง รอบนี้ ยามาซากิซังสร้างปัญหาใหญ่มาก อย่าไปยุ่งกับพวกเขาอีกเลยนะ ได้มั้ย?”เคโกะกังวล จนลืมคำพูดที่ฉินเฉาพูดเมื่อกี้ว่า “เคโกะของฉัน”“เคโกะ เธอเป็นห่วงฉัน หรือว่าโอคาว่า ทาการะกันแน่?”ฉินเฉา
