ถามต่ออย่างใจเย็น“ก็ต้องเป็นห่วงยามาซากิซังสิ….”เคโกะหลุดปากออกไป ทันใดนั้นใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็แดง พร้อมกับเงียบไปฉินเฉาฉีกยิ้มออกมา ท่าทางเหมือนกับตัวร้ายยามาซากิซังคนเลว!เคโกะใจเต้นแรง แรงจนแทบจะกระดอนออกมาจากอกน˺าเสียงที่เธอหลุดปากออกไปนั้น เหมือนจะดังมากด้วยขณะที่เธอคิดมาถึงตรงนี้ ประตูห้องเรียนพลันเปิดออกอาจารย์สาวใบหน้าจริงจังก็เดินออกมา ทำให้เคโกะกลัว แทบทำถังน˺าตกพื้น สวรรค์ ถ้าเธอเห็นยามาซากิซัง ทั้งสองคนจะต้องถูกว่าอย่างแน่นอนเคโกะแอบเหลือบตามอง แต่ไม่คิดว่า แม้แต่เงาก็ไม่เห็น“เคโกะเป็นอะไร ถูกทำโทษให้ยืนแค่นี้ ตะโกนทำไม? เข้ามาเรียนได้แล้ว เราจะเรียนต่อแล้ว?”อาจารย์สาวดุออกมา“มะ มีหนู…” เมื่อเคโกะไม่ถูกทำโทษต่อแล้ว จึงพูดออกมาแต่ทันใดนั้นก็รู้สึกเสียใจ สวรรค์ ทำไมฉันถึงโกหกอาจารย์ ใช่แล้วเพราะไม่อยากให้อาจารย์ดุยามาซากิซัง?“อ๊า?” เมื่ออาจารย์สาวได้ฟังว่ามีหนู ซึ่งเป็นสัตว์ที่เธอกลัว ก็ร้องออกมา พร้อมกับวิ่งกลับเข้าไปในห้อง ทั้งยังไม่ลืมปิดประตูอีกด้วยเคโกะผ่อนคลาย มองไปนอกระเบียง นอกจากท้องฟ้าแล้ว ก็ไม่มีใครอีกยามาซากิซังไปไหนนะ?หรือว่า เขาจะไปแล้ว?คิดว่าเขาจะอยู่เป็นเพื่อน ไม่คิดว่าเขาจะจากไปเร็วแบบนี้….ยามาซากิซังใจร้าย….บางที ใช่แล้ว เพราะตำหนักยุทธ์เกิดเรื่อง ดังนั้น เขาจึงต้องรีบไปที่นั่นเคโกะเอ๊ยเคโกะ เธอนี่นะ ยังจะฝันอะไรอีก?ขณะที่กำลังฟุ้งซ่าน ตรงหน้าของเธอ ทันใด
