นั้นก็มีเสียงเห็นเป็นเงาๆ จากนั้น ข้างบนหัว ก็มีร่างหนึ่งตกลงมา ยืนอยู่ตรงหน้าเคโกะ“อ๊า? ยามาซากิซัง?”เคโกะมองขึ้นไปบนฝ้าที่เรียบลื่นโดยไม่รู้ตัว ในใจก็คิดว่า ยามาซากิซังขึ้นไปได้ยังไง? ทำไมถึงอยู่ข้างบนนั้นได้นานจัง?“เคโกะของฉัน คิดว่าฉันไปแล้ว จึงเสียใจอย่างนั้นเหรอ?”เมื่อฉินเฉาเห็นสาวน้อยใสซื่ออย่างนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อออกไป“ใคร ใครเสียใจกัน?” เคโกะปากยื่น พร้อมกับบ่นพึมพำ “ไม่ใช่ว่าโรงฝึกเกิดเรื่องหรอกเหรอ ทำไมยังไม่รีบไปอีก ไม่ต้องเสียเวลามาอยู่เป็นเพื่อนฉันหรอก ฉันก็แค่ถูกลงโทษให้ยืนหน้าชั้นแค่นั้นเอง”“เคโกะอยากให้ฉันไปเหรอ?” ฉินเฉามองเคโกะด้วยดวงตาใสซื่อบ๊องแบ๊ว ทำให้เคโกะอดคิดไม่ได้ว่า คนเลวนี่เอาอีกแล้ว“ไม่ใช่ว่าในโรงฝึกของนายเกิดเรื่องหรือไง…” เสียงของเคโกะเบาหวิว ราวกับยุง“ใช่แล้ว ถ้าเคโกะว่าอย่างนั้น ก็ตามนั้นแหละ” ฉินเฉาพยักหน้า“ถ้างั้นเคโกะ ฉันไปแล้วนะ ซาโยนาระ!”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็เดินลงบันไดไปเขา เขาไปจริงๆ อย่างนั้นเหรอ?ในจังหวะนี้ ใจของเคโการาวกับถูกทิ้ง นายคนนี้ ทำให้ฉันถูกลงโทษ แล้วจะไปอย่างนี้จริงๆ?เป็นคนเลวจริงๆ ด้วย คนเลวสมบูรณ์แบบเลย!เบ้าตาของเคโกะ ทันใดนั้นก็เป็นสีแดงขณะที่เธอกำลังจะแอบเช็ดน˺าตาอยู่นั้น ใครจะคิดว่ายามาซากิซังที่น่าชังนั้นจะหันกลับมา พร้อมกับพูดยิ้มๆ ว่า“โอ้ ฉันเพิ่งคิดได้ว่าเป็นคนทำให้เคโกะจังถูกทำโทษ ควรจะมายืนเป็นเพื่อนสักหน่อย”ฉินเ
