“แม่ง ยังมีหน้าพูดออกมาอีก?” โอคาว่า ทาการะ ด่าฉินเฉาน˺าเสียงเต็มไปด้วยความดูถูก “ไอ้หนู ทำไมแกไม่เปิดตาดูบ้าง ว่าที่นี่คือที่ของใคร แล้วยังมากล้าแย่งผู้หญิงของฉัน โอคาว่า ทาการะ อีก!”“โทษที แต่ว่านายเป็นใคร?” ฉินเฉาไม่ไว้หน้าโอคาว่า กลับกัน เขาถามออกไปอย่างไม่แยแส“ฮ่าๆ ๆ แกนี่โง่จริงๆ!” โอคาว่าและบอดี้การ์ดของเขา หัวเราะพร้อมกัน “ในโรงเรียนนี้ ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร! เจ้าหนู แกไม่เปิดตามองหรือไง คนที่ไม่รู้จักฉันมีแต่คนตายเท่านั้นแหละ”“ฉันรู้แต่ว่าแกมันก็แค่คนที่ทำแต่เรื่องโง่ๆ เท่านั้นแหละ” ฉินเฉาเบ้ปาก จากนั้น โอคาว่าพลันหน้าเปลี่ยนสี เมื่อเห็นฉินเฉาโอบไหล่ของเคโกะ จากนั้นก็ถามด้วยท่าทางสนิทสนมว่า “ที่รัก เธอรู้จักเจ้าโง่นี่จริงๆ เหรอ?”เคโกะหน้าแดง เมื่อรู้สึกถึงกลิ่นอายความเป็นชายของฉินเฉาที่ปล่อยออกมา หัวใจเต้นแรง เธออยากจะสลัดมือของฉินเฉาออกจากไหล่ แต่แรงของฉินเฉาเยอะกว่า ราวกับคีมเหล็ก กอดเธอแน่น ทำให้เธอขยับไม่ได้“อย่าขยับ เพื่อกำจัดเจ้าตัวโง่งมที่สร้างปัญหาให้เคโกะ เคโกะจังต้องร่วมมือกับฉัน”ฉินเฉากระซิบข้างหูของเคโกะด้วยน˺าเสียงน่าดึงดูดเคโกะตัวสั่น แต่ก็กลับเป็นปกติอย่างรวดเร็วยามาซากิซังไม่ได้ล่วงเกินฉัน เป็นฉันเข้าใจผิด เขาแค่อยากจะช่วยฉัน เขาเป็นคนดีจริงๆ“ปล่อยเคโกะซะ!” เมื่อเห็นท่าทางสนิทสนมของทั้งสอง โอคาว่าก็แผดเสียงออกมาอย่างกราดเกรี้ยว “ไม่อย่างนั้น ฉันจะฆ่