าแกที่นี่!”จากนั้น กลุ่มบอดี้การ์ดก็เข้ามาล้อมฉินเฉาไว้ทันที“นาย นายต้องการจะทำอะไร?” เคโกะไม่คิดว่ากลางวันแสกๆอย่างนี้ โอคาว่าจะกล้าลงมือกับยามาซากิซังจริงๆ จึงรีบร้องออกไปด้วยความตกใจ“โอคาว่า ทาการะ ยามาซากิซังเป็นเพื่อนของฉัน ฉันไม่อนุญาตให้นายทำอะไรเขา!”หลังจากพูดจบ เคโกะก็ดิ้นออกมาจากการโอบของฉินเฉา เข้ามาขวางอยู่ตรงหน้า จ้องไปที่โอคาว่าอย่างไม่ยอมอ่อนข้อ“ฮ่าๆ ๆ เคโกะ คนอื่นอาจจะกลัวตระกูลอ้าวกานของเธอ แต่ฉันโอคาว่า ทาการะไม่กลัว!” โอคาว่ายิ้มอย่างไม่แยแส “พ่อของเธอตอนนี้ต้องการความช่วยเหลือของตระกูลของเรา! เคโกะ ถ้าฉลาดก็เชื่อฟังฉันมาเตรียมตัวเป็นที่รักของฉัน เพื่อคอยวันที่จะเป็นเจ้าหญิง แล้วตั้งท้องลูกของฉันซะ”“ไม่มีทาง โอคาว่า ทาการะ นายลืมไปซะ” เมื่อเคโกะได้ฟังคำขู่ของฝั่งตรงข้าม เธอส่ายหัวแล้วพูดอย่างไม่ยินยอมว่า “ฉันไม่ได้ชอบนาย และจะไม่แต่งงานกับนาย เรื่องของตระกูล ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉัน”ถ้าให้เคโกะเลือกได้ เธอหวังว่าเธอจะไม่เกิดในตระกูลร˹ารวยและทรงอิทธิพล เพราะเคโกะตั้งแต่เล็กจนโต เธอไม่มีเพื่อนที่แท้จริงอยู่ข้างๆ สักคน“เธอ ถ้าไม่ตามฉันมาวันนี้ เจ้าหนูนั่นตาย!” เมื่อโอคาว่าเห็นว่าคำสัญญาดูท่าจะใช้ไม่ได้ เขาจึงเหลือเพียงแค่ข่มขู่เท่านั้น“นาย! โอคาว่า ทาการะ มันจะเกินไปแล้วนะ!” เคโกะแทบจะร้องไห้ออกมา ยามาซากิซังอุตส่าห์ช่วยมาส่งเธอวันนี้ แล้วเธอจะทำให้เขาบาดเจ็บได้ยัง
