ความดูถูก “เจ้าหนู แกไม่มีตาหรือไง ไม่รู้หรือไงว่าที่ฮอกไกโดนี้ใครคุม ถึงกล้ามาแย่งผู้หญิงของฉัน ยามาซากิ คาโต้!”ใครแข็งแกร่งที่สุดในฮอกไกโดน่ะเหรอ ก็ต้องเป็นตระกูลอันชิงน่ะสิ ดังนั้น ฉินเฉาจึงใช้คำพูดของโอคาว่าตอกเขาคืน“ยามาซากิซัง!” เคโกะกอดแขนฉินเฉาไว้ แล้วพูดกับเขาว่า “ถึงยังไงโอคาว่า ทาการะก็เป็นคนของตระกูลโอคาว่า ถ้านายตีเขา มันจะนำปัญหามาให้นาย ปล่อยเขาไปเถอะ”“ใช่แล้ว แกสร้างปัญหาให้ฉัน เชื่อฟังแล้วปล่อยฉันซะ ฉันอาจจะใจดี ยกโทษให้แกก็ได้!”เมื่อโอคาว่าได้ยินคำนี้ ก็กล้าขึ้นมาทันที ตะโกนใส่ฉินเฉาเสียงใส“เฮ้!” ฉิงเฉแสยะยิ้มออกมา สายตาเต็มไปด้วยแสงชั่วร้าย จ้องไปที่ร่างของโอคาว่า “เคโกะของฉันเป็นคนดี ไม่อยากจะเห็นแกถูกจัดการแกคิดว่าแกเป็นแขกที่ถูกเชิญมากินข้าวเย็นหรือไง?”“เคโกะของฉัน” คำนี้ทำให้เด็กสาวหน้าขึ้นสี พูดไม่ออกไปชั่วขณะแต่ฉินเฉาตอนนี้ก้าวไปข้างหน้าได้สองก้าวแล้ว เหมือนกับต้องการต่อยโอคาว่าสักหมัด“แก หยุดนะ! ถ้าแกกล้าทำร้ายฉัน พ่อของฉัน โอคาว่าที่เก้าจะไม่ปล่อยแกไปแน่นอน!”โอคาว่าที่เก้าเป็นสมาชิกสภาญี่ปุ่นที่พ่อของอ้าวกาน เคโกะอยากจะร่วมมือด้วย“ต่อให้พ่อของแกเป็นนายกญี่ปุ่น ก็ทำอะไรบิดาไม่ได้หรอก!” ฉินเฉาสะบัดมือ ตะขอก็ลอยออกไป เกี่ยวเข้าที่หลังคอเสื้อของโอคาว่าจากนั้น ฉินเฉาก็ทำราวกับตกได้ปลาตัวใหญ่ ดึงคันเบ็ดกลับ พร้อมกับเหวี่ยงไปข้างหลังร่างของโอคาว่าทันใดนั้นก็ลอยข
