ึ้นจากพื้น เหวี่ยงเป็นวงอย่างสวยงาม ร่างกายราวกับดั้นเมฆขี่หมอก ลอยไปไกลมาก จากนั้นก็ ตูมตกลงไปในทะเลสาบ“ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย ฉันว่ายน˺าไม่เป็น….” โอคาว่าตะกายในน˺าไม่หยุด อาจารย์ที่อยู่ใกล้ๆ หวาดกลัว ทิ้งเบ็ดในมือ กระโดดลงไปช่วยลูกชายของสมาชิกสภา“ฮึ่ม!” ฉินเฉาโยนคันเบ็ดทิ้ง จากนั้นก็ตบมือ แล้วพูดว่า “วันนี้เห็นแก่หน้าเคโกะ จึงไว้ชีวิตแก ครั้งหน้าถ้ามาให้ฉันเห็นหน้าอีกล่ะก็ ฉันจะหักขาแกทิ้งซะ”จากนั้นก็ไม่เหลือบไปมองโอคาว่าที่หนาวจนหน้าเขียวในทะเลสาบอีก พร้อมกับพาเคโกะเดินวางท่าจากไป“ฉะ ฉันจะไม่ปล่อยแกไปแน่นอน….”หลังจากที่โอคาว่าถูกช่วยขึ้นมา เขาก็มองไปทางที่ทั้งสองคนจากไป พร้อมกับพูดออกมา“อ้าวกาน เคโกะ…ฉันต้องได้เธอมาครองให้ได้….”
