คโกะไม่เล็กเลย ในสายตาของฉินเฉาโรงเรียนนี้เหมือนจะปกครองด้วยระบบชนชั้นหน้าประตูขนาดใหญ่ ข้างในมีตึกเรียนหรูหรา รอบข้างถนน เต็มไปด้วยสนามหญ้าสีเขียวสองข้างทางในช่วงเวลาที่กำลังจะเข้าเรียนนี้ รถหรูต่างแล่นเข้ามาที่หน้าประตูอย่างช้าๆเมื่อเข้าไปในโรงเรียน ที่นี่เต็มไปด้วยบุตรชาย บุตรสาวจากตระกูลร˹ารวยมีเพียงหญิงสาวข้างตัวเท่านั้น แม้เธอจะเป็นคนจากตระกูลอ้าวกานที่เป็นหนึ่งในสามตระกูลทรงอิทธิพล เธอก็ยังทำตัวติดดินแต่แม้ว่าเธอทำตัวติดดิน แต่ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่รู้จักเธอเมื่อรถหรูจอดลง ก็ได้มีบอดี้การ์ดในแว่นกันแดดสีดำเดินลงมาเปิดประตูข้างในมีคุณหนู และก็คุณชายเข้ามาทักทายเคโกะ“เคโกะ สวัสดี”“เคโกะ สีหน้าวันนี้ดูดีนี่!”พวกเขาทักทายเคโกะอย่างเป็นกันเอง แต่เมื่อสายตาตกลงที่ฉินเฉา ก็เผยสีหน้าแปลกๆ ที่ไม่อาจจะปกปิดได้แต่เคโกะยังคงทักทายคนที่เข้ามาทักอย่างมีความสุข พร้อมทั้งโบกมือให้“คนพวกนี้เป็นคนดีมาก!” เคโกะหันมาพูดกับฉินเฉา “ทุกครั้งที่ฉันมาโรงเรียน พวกเขาจะพูดกับฉันอย่างเป็นกันเอง”เมื่อเห็นท่าทางมีความสุขของเคโกะ ฉินเฉาล่ะคันปากอยากบอกเธอเหลือเกินที่พวกเขาเป็นกันเองกับเธอ ไม่ใช่เพราะเธอเป็นเจ้าหญิงของตระกูลอ้าวกานหรอกเหรอ พวกเขาจึงต้องประจบเธอถ้าให้พวกเขารู้ว่าบิดาเป็นหัวหน้าตระกูลอันชิงล่ะก็ พวกเขาคงเสนอตัว พร้อมเข้ามาจูบเท้าบิดาแล้ว….ฉินเฉาอดคิดถึงภาพฝันอันสวยหรูไม่ได้แต่เคโกะเด็ก
