ึกของฉัน! ฮึ่ม!ฉัน จ้าวจิงจิงคงตาบอด ถ้าแต่งงานกับคนแบบนี้!”“พี่ใหญ่…พี่ใหญ่ชอบพี่ จึงทำเรื่องพวกนี้…” ในสายตาของเคโกะเหมือนกับคนไม่ได้รับความเป็นธรรม น˺าเสียงของเธอเบาหวิว นุ่มนิ่มพูดอย่างลำบากใจ“เคโกะ น๊า เคโกะ เธอนี่มันรักษาไม่หายจริงๆ” จ้าวจิงจิงส่ายหัวไม่รู้ว่าจะพูดกับสาวน้อยนางนี้ยังไง“สถานีต่อไปคือ….”ในตอนนี้เอง รถไฟพลันรายงานสถานีที่กำลังจะถึง“พี่สาวจ้าว ฉันถึงแล้ว” เมื่อเคโกะได้ยินเสียงนี้ ก็พูดกับจ้าวจิงจิง“เอาล่ะ ฉันจะไปส่งเธอเอง ถึงยังไงทางไปโรงฝึกของฉันและโรงเรียนของเธอก็ไม่ไกลกันมาก” จ้าวจิงจิงเห็นชายสองคนนั้นผ่านหางตา จึงพูดกับเคโกะ“นี่…มันคงไม่ดี…” เคโกะพูดอย่างเกรงใจ “นี่ออกจะสร้างปัญหาให้กับพี่สาวจ้าว”“ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว เดินไปด้วยกันนี่แหละ” จ้าวจิงจิงโบกมือ พูดกับเคโกะ“งั้นก็ต้องขอบคุณพี่สาวจ้าวมากค่ะ” เคโกะเกรงใจอย่างมากเพราะว่าจ้าวจิงจิงต้องเสียเวลาไปส่งเธอ ดังนั้น เธอจึงก้มหัวขอบคุณจ้าวจิงจิงอยู่หลายครั้ง“ไม่ต้องเกรงใจ รีบไปกันเถอะ”จ้าวจิงจิงเป็นคนร่าเริงคนหนึ่ง เธอจับมือเคโกะ เดินไปที่ทางออกพร้อมกับฝูงชนแม้ว่าญี่ปุ่นจะเป็นประเทศไม่ใหญ่มาก แต่ปราชากรของพวกเขามีเยอะมาก คนที่ใช้ขนส่งมวลชนนั้นเยอะติดอันดับโลกฉินเฉาก็ตามทั้งสองสาวไป แต่เลือกยืนในตำแหน่งที่จ้าวจิงจิงมองไม่เห็นช่วงที่เคโกะโดนรังแกอยู่นั้น ในหัวของเขากลับมีความคิดชั่วร้ายแถมยังไม่เข้าไปช่วย ถ้าให้จ้
