าวจิงจิงรู้เรื่องนี้เข้าล่ะก็ เธอจะต้องโกรธอย่างแน่นอนคนที่ฝึกศิลปะการต่อตู้ ต้องฝึกจิตใจด้วย เมื่อเห็นคนถูกรังแกตัวเองไม่เข้าไปช่วย ถ้าพูดออกไป จะต้องถูกหัวเราะเยาะอย่างแน่นอนฉะนั้น ฉินเฉาจึงแอบตามทั้งสองคนอยู่ข้างหลัง ซ่อนอยู่ที่อีกฟากหนึ่ง แล้วรอเวลา แกล้งทำเป็นว่าบังเอิญเจอกันขณะกำลังจะเปิดตัวให้จ้าวจิงจิงเห็นว่าบังเอิญเจอกันพวกเธอก็พลันเปลี่ยนสีหน้า เพราะว่าตอนนี้ได้มีชายหลายคนเข้ามาล้อมพวกเธอ“นาย พวกนายจะทำอะไรกัน…” เมื่อเคโกะเห็นผู้ชายหลายคน ก็เกิดกลัว ดึงแขนจ้าวจิงจิงไว้ พูดอย่างระวัง“ยัยหนู กล้าทำร้ายน้องชายของฉัน แล้วคิดว่าจะเดินจากไปง่ายๆอย่างนี้เหรอ?”ชายที่ย้อมผมแดง พร้อมกับเจาะปาก มือสองข้างล้วงกระเป๋าท่าทางนักเลง จ้องมาที่สาวงามทั้งสอง “วันนี้ ถ้าไม่ขอโทษน้องชายฉันก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!”หลังจากพูดจบ ชายหลายคนก็กราชับวงล้อมเข้ามา“มาหลบข้างหลังฉัน ฉันจะจัดการขยะพวกนี้เอง” จ้าวจิงจิงยังคงมีใบหน้ายิ้มแย้ม เธอฝึกฝนเพลงหมัดตระกูลหลิวมาสิบกว่าปี จึงไม่ใส่ใจนักเลงกระจอกพวกนี้“เป็นผู้หญิงที่เผ็ดร้อนดี ฉันชอบที่สุดเลยเวลาที่ได้กำราบผู้หญิงแบบนี้ แล้วฟังเสียงคราง ฮ่าๆ ๆ!”หลังจากพูดจบ ชายผมแดงก็ยื่นมือออกมา จะจับที่หน้าอกอันอุดมสมบูรณ์ของจ้าวจิงจิง“ตาย!” จ้าวจิงจิงลงมือ ยกมือขึ้นจับแขนของชายผมแดง จากนั้นบิดไปข้างหลังกร็อบ! เสียงดังฟังชัด ชายผมแดงร้องราวกับหมูถูกเชือด เมื่อแขนถูกบ
