วานเชื่อมมองมาที่ฉินเฉาขณะเดียวกัน มือเล็กของเธอ ก็ไม่รู้ว่ามากอดเอวฉินเฉาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ จากนั้นก็ลูบไล้มัน“อืมมม….” ฉินเฉาซี๊ดปาก ในใจก็คิดว่าอันชิงไป่อิงช่างกล้าจริงๆสาวน้อยนางนี้ ทำไมถึงได้เหมือนโรซี่นัก!ขณะที่เขากำลังจะผลักอันชิงไป่อิงออก ก็เหลือบไปเห็นลำคอขาวสวยของเธอ ลึกลงไป ปรากฏภูเขาสีขาวขนาดใหญ่สองลูกออกมาเพราะอันชิงไป่อิงนั่งบนตักฉินเฉา พร้อมกับมือทั้งสองข้างโอบรอบคอเขา ก้มตัวต˹าลง ดังนั้น เมื่อมองตามลำคอของเธอ จึงทำให้เห็นภูเขาหิมะที่โผล่ออกมาครึ่งลูกโดยเฉพาะ เม็ดสีแดงเม็ดเล็กๆ ที่ผลุบๆ โผล่ๆ ในตาฉินเฉาจงใจ! ผู้หญิงคนนี้ต้องจงใจแน่ๆ!“ผู้อื่นยังไม่ได้เป็นของอันชิงที่สามอะไรนั่น” อันชิงไป่อิงกระซิบที่ข้างหูของฉินเฉาขึ้น! ครั้งนี้ขึ้นแล้วจริงๆ!ฉินเฉาคิดว่าความคิดของตัวเองพังทลายลงแล้ว ตัวเองจะทำกับอันชิงไป่อิงที่โซฟาตัวใหญ่ในห้องรับรองนี้จริงๆ?แต่ แต่เหมือนว่าเสี่ยวไป๋ยังยืนอยู่ข้างๆ อยู่เลยนะฉินเฉาหันหัวกลับไปมอง แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้เสี่ยวไป๋ไปอยู่ไหนแล้วหายไปจากสายตาโดยสมบูรณ์โชคดี ที่ยัยเด็กนี่อายและหนีไปก่อนแล้วเมื่อไม่มีอะไรแล้ว ฉินเฉาจึงจัดการถอดชุดยาวสีขาวของอันชิงไป่อิงออก เมื่อเหลือเพียงตัวเปล่าๆ การต่อสู้ที่รุนแรงก็เปิดฉากขึ้นใครจะรู้ว่าเสี่ยวไป๋ไม่ได้หนีไป แต่เธอซ่อนตัวอยู่ นั่งอยู่บนชั้นสองจ้องมองฉากที่เร่าร้อนข้างล่างตาเป็นมันก่อนหน้านี้ เสี่ยวไป๋คิดว่าควรจะ