หายตัวไปดีกว่า แต่หลังจากนั้นก็คิดได้ว่าตัวเองเป็นคนของนายท่านฉิน ต้องปกป้องความปลอดภัยของเขาตลอดเวลาถ้ายัยอันชิงไป่อิงนั่น ใช้ช่วงเวลาที่ทำกิจกรรมบนเตียงกับนายท่านฉิน แล้วลอบสังหารขึ้นมาจริงๆ ตัวเองจะได้สามารถปกป้องนายท่านฉินได้ดังนั้น เสี่ยวไป๋จึงใช้เหตุผลนี้ เพื่อชมละครเล็กๆ ของคนทั้งสองในที่นั่งสุดพิเศษจริงๆ แล้วงานก่อนหน้านี้ของเธอ ก็มีไม่น้อยที่ต้องสังหารเป้าหมายขณะที่ทำกิจกรรมบนเตียงแต่ก่อนหน้านี้ เวลาเธอเห็นฉากนี้ เธอไม่คิดอะไร เธอเห็นเพียงก้อนเนื้อสองก้อนเพียงเท่านั้น ไม่มีอะไรน่าสนใจแต่วันนี้ไม่เหมือนเดิม…เสี่ยวไป๋กลับคิดว่าอยากจะให้ผู้หญิงที่อยู่ตรงนั้นเป็นเธอเหลวไหล นี่ออกจะเหลวไหลเกินไปแล้วดูเหมือนว่าตัวเองจะเปลี่ยนไปนิดหน่อย….อืม โชคดีที่ตัวเองไม่ได้เป็นนักฆ่าอีกต่อไป…โชคดีที่ตัวเองได้ติดตามอยู่ข้างๆ นายท่านฉิน…..อันชิงไป่อิงรู้อยู่แล้ว ว่าท่านผู้นำของเธอนั้นใช้การได้แต่ยังไงเย็นนี้ เธอก็ไม่อาจพักได้แล้วเช้านี้ก็ต้องออกไปจากปราสาทนี้ให้เร็ว เพื่อไปจัดการเรื่องกรรมสิทธิ์ให้กับฉินเฉาตอนนี้ ฉินเฉากำลังอ่อนแรง นอนอยู่บนโซฟาตัวใหญ่อย่างสบายใจ พักผ่อนเอาแรงแม้ว่าอันชิงไป่อิงจะไม่ใช่เด็ก แต่ผู้หญิงญี่ปุ่นนั้นตัวเล็กเมื่อเขาตื่นขึ้น เขาพบว่าเมดแต่ละคนต่างมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนกับมีความคาดหวังอะไรบางอย่างเขาไม่รู้ว่าการต่อสู้เมื่อคืนนี้ของเขานั้น อันชิงไป่อิงถึงกับร้องตลอ
