ับเอาไว้ได้ พลังไม่อาจแสดงออก เป็นธรรมดาที่ต้องกราดเกรี้ยว พลันคำรามก้องออกมา ทำให้ห้องขนาดใหญ่นี้สั่นสะเทือน“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!” อันชิงเป่ยหมิงร˹าร้องออกมา ไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น “อันชิงเป่ยเสวี่ย เธอออมมือให้กับคนจีนนี้ใช่มั้ย! ฆ่ามันซะไม่ต้องออมมือ ไม่อย่างนั้น ฉันจะไล่เธอออกจากตระกูลอันชิง!”“ฉะ ฉันไม่ได้ออมมือ…” อันชิงเป่ยเสวี่ยจ้องมองด้วยดวงตากลมโต แม้ว่าอีกาสวรรค์จะเป็นชิคิกามิของเธอ แต่เธอทำได้เพียงออกคำสั่งเล็กๆน้อยๆกับมันเท่านั้นการจะสั่งให้มันใช้พลังมากกว่านี้ เป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้สำหรับเธออีกาสวรรค์มีพลังมากกว่า บางที มันอาจกำจัดเธอไปก็ได้“ไม่ใช่เพราะเธอออมมือ แต่เป็นเพราะเธออ่อนแอเกินไปต่างหาก” ฉินเฉายิ้ม ขณะที่บีบมือของอีกาสวรรค์ พร้อมกับเหวี่ยงไปข้างหลัง“อ๊ากกก!” ร่างขนาดใหญ่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด จากนั้นก็ปลิวออกไปข้างนอกเมื่อชิคิกามิขนาดมหึมาที่สูงกว่าสิบเมตร ลอยออกไปจากห้องเสียงตูมขนาดใหญ่จากข้างนอกก็ดังตามมา“อะไรกัน….” อันชิงเป่ยหมิงกลายเป็นเซ่อ ใช้เพียงแค่มือก็จัดการอีกาสวรรค์ เทนกุได้แล้ว?นี่ นี่มันคือความแข็งแกร่งที่มนุษย์ควรจะมีอย่างนั้นเหรอ?“เธอ อันชิงเป่ยเสวี่ย เธอต้องรวมหัวกันแน่ๆ!” ผู้อาวุโสใหญ่พูดคำตัดสินออกมาอย่างดุร้ายว่า “อันชิงเป่ยเสวี่ย เธอและคนจีนร่วมมือกันตอนนี้ ฉันขอประกาศว่า เธอไม่ใช่คนของตระกูลอันชิงอีกต่อไป!”“ฉะ ฉันไม่ได้….” ดวงตาของอ
