ันชิงเป่ยเสวี่ยมีหยาดน˺าตาไหลออกมา เธอไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง“พอแล้ว ไม่ต้องอธิบาย!” ผู้อาวุโสใหญ่พูดเสียงสูง “อันชิงไป่อิงและ อันชิงเป่ยเสวี่ย ร่วมมือกับคนนอก เพื่อทำลายตระกูลอันชิง ตอนนี้ฉันขอประกาศขับไล่พวกเธอออกจากตระกูล และสังหารพวกเธอไปพร้อมกับคนจีนนี้ เดี๋ยวนี้เลย!”“เฮ้!” เมื่อฉินเฉาเห็นท่าทางบ้าคลั่งของผู้อาวุโสใหญ่ ก็อดพูดเยาะเย้ยออกมาไม่ได้ว่า “สังหารอย่างนั้นเหรอ แกมีพลังพอหรือไง?”“ไอ้คนจีน อย่าอวดดีให้มากนัก!” ผู้อาวุโสใหญ่คำราม “ที่นี่เป็นตระกูลอันชิง ทุกคนเป็นผู้ใช้ภูติ ต่อให้แกจะเก่ง แต่เมื่อเข้ามาที่นี่ แกก็ต้องตาย! ตำแหน่งผู้นำตระกูล ต้องเป็นของลูกชายฉันเท่านั้น!”“ลูกชายแก?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว “คนไหนล่ะ?”“อันชิงเป่ยเทียน!” อันชิงเป่ยเสวี่ยที่เป็นลูกพี่ลูกน้องที่ยืนอยู่ตะโกนออกมาเสียงดัง“ฉันคือผู้นำตระกูลคนใหม่!”อันชิงเป่ยเทียนมีท่าทางภูมิใจอย่างมาก ท่าทางปัจจุบันของเขาออกจะไปทางอวดดีด้วยซ˺า“อืม” เมื่อฉินเฉาเห็นเขาก็พยักหน้าอันชิงเป่ยหมิงอยู่ๆ ก็รู้สึกประหลาดใจ เขาหันไปมองที่ลูกชายของเขาโดยไม่รู้ตัวเพียงพริบตา พร้อมๆกับประกายที่ปรากฏขึ้น หัวของอันชิงเป่ยเทียนก็หลุดออกจากบ่าบนใบหน้าของเขายังปรากฏรอยยิ้มอยู่ พร้อมกับเลือดที่พุ่งออกมาร่างไร้หัวที่ยืนอยู่ ก็ราวกับถูกใยแมงมุมจับไว้ ยืนนิ่ง พร้อมกับเลือดที่พุ่งขึ้นมาจากคอที่ไร้หัว“แกมีลูกชายอีกหรือเปล่า?” สาวงามคนนั้น
