อ๊ากกก!” มันขยับไม่ได้ ทำได้เพียงส่งเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวออกมา“ยังจะร้องอีก” ฉินเฉาสีหน้าจมลง จากนั้นก็จับหัวราชันย์ภูติกระแทกพื้นอย่างแรงปัง! ร่างของราชันย์ภูติล้มลง หัวฟาดกับพื้น นี่มันป่าเถื่อนเกินไปแล้ว จับหัวราชันย์ภูติฟาดกับพื้นแต่นี่ไม่ใช่ครั้งเดียว ฉินเฉายังคงจับหัวของมันกระแทกกับพื้นซ˺าๆปัง ปัง ปัง! เสียงปังดังมาอย่างรวดเร็ว หัวของราชันย์ภูติถูกดึงขึ้นจากนั้นก็ฟาดลงไปซ˺าๆอาจจะเพราะความโกรธของฉินเฉา ทำให้เขาจับหัวราชันย์ภูติกระแทกพื้นโดยไม่พักหายใจ“อ๊ากกก!” ราชันย์ภูติร้องออกมาอย่างโหยหวน แต่ฉินเฉาฟังเหมือนเป็นเสียงร้องทั่วไป“หือ ยังไม่ยอมอีก?” เมื่อฉินเฉาจัดการกับสิ่งมีชีวิตจากนรกตัวนี้เป็นธรรมดาที่เขาจะออมมือ เขาโบกมือ จากนั้น ที่กลางอากาศพลันปรากฏกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ขึ้น 6 เล่ม จากนั้น ก็ปักเข้าที่แขนและขาของราชันย์ภูติ ปักตรึงมันไว้กับพื้น“รู้สึกดีมั้ย?” ฉินเฉาพูดพร้อมหัวเราะ ขณะที่รอยยิ้มกลับเป็นรอยยิ้มเย็นชา ทำให้อันชิงที่สามและอันชิงไป่อิงทั้งสอง รู้สึกราวกับอยู่ท่ามกลางหิมะ“ร้องออกมาอีกสิ” ฉินเฉาพูด พร้อมกับปล่อยมือที่จับหัวราชันย์ภูติ ทุบเข้าที่หน้าอกของมันตูม! หน้าอกของราชันย์ภูติราวกับถูกทุบด้วยค้อนที่มองไม่เห็น ทำให้หน้าอกของมันบุบลงไปอย่างรวดเร็วราชันย์ภูติเจ็บปวดอย่างมาก ร้องโหยหวนออกมาซ˺าๆ“แกบอกว่ายอมแล้ว?” ฉินเฉาทุบอยู่ชั่วขณะ ทันใดนั้นก็หยุดมือ“อ๊ากกก!”
