ราชันย์ภูติร้องออกมา“ดีมาก” ฉินเฉาพยักหน้า เก็บมือกลับ พร้อมกับมองไปที่ราชันย์ภูติที่ถูกตรึงไว้ที่พื้น “เมื่อแกยอมแล้ว หลังจากนี้ต้องภักดีต่อบิดา ถ้าฉันรู้ว่าแกหักหลังล่ะก็ ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะส่งนายกลับนรกอีกครั้ง”จากนั้น ฉินเฉาก็โบกมือ กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ก็หลุดออกมา จากนั้นก็สลายไปราชันย์ภูติหอบหายใจฮักๆ ร่างของเขาพลันเปลี่ยนเป็นควันสีดำจากนั้นก็กลายเป็นแหวนที่นิ้วกลางมือขวาของฉินเฉาอย่างรวดเร็ว ควันสีดำนี้ก็กลายเป็นแหวนสีดำจากนั้น แหวนบนมือของอันชิงที่สามก็ส่งเสียง แกร็ก ออกมา แตกเป็นชิ้นๆ“ระ ราชันย์ภูติของฉัน!” อันชิงที่สามส่งเสียงกรีดร้องแหลมเล็กอย่างเศร้าสร้อยออกมา มองไปที่ตาของฉินเฉาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย “แก คืนราชันย์ภูติฉันมาซะ!”“ขยะ” ฉินเฉาไม่แม้แต่จะชายตามอง แหวนในมือพลันกลายเป็นควันสีดำ ร่างของราชันย์ภูติปรากฏอีกครั้งที่ข้างกายอันชิงที่สามฉัวะ ม่านป้องกันของอันชิงที่สามถูกตัดขาด พร้อมๆ กับร่างของเขาที่กลายเป็นสองเสี่ยง มองมาอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ ค่อยๆ ล้มลงกับพื้นอย่างช้าๆ“ดีมาก แมลงน่ารำคาญ สุดท้ายก็ตายได้สักที”ฉินเฉาเรียกราชันย์ภูติกลับคืน ด้วยท่าทางพึงพอใจอย่างมากทันใดนั้น สายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับร่างของอันชิงไป่อิงที่ตัวสั่นอยู่มุมหนึ่ง แล้วพูดว่า“ยังเหลืออีกหนึ่ง”“ระ รอก่อน!” อันชิงไป่อิงพลันคุกเข่าลงกับพื้น พร้อมกับคลานมาตรงหน้าฉินเฉา“ท่านหัวหน้าตระก
