ูล อย่าฆ่าฉัน!”“หัวหน้าตระกูล?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว มันเรื่องอะไรกัน?“ใช่ ใช่แล้ว!” อันชิงไป่อิงเงยหน้าขึ้นมา พูดกับฉินเฉาด้วยความเคารพอย่างยิ่ง “ท่านหัวหน้าตระกูล แหวนที่ท่านใส่ เป็นแหวนแสดงฐานะหัวหน้าตระกูลของตระกูลเรา ตระกูลของเราตรากฎไว้ว่า ใครที่สวมแหวนนี้ คือหัวหน้าตระกูล”“โอ้?” ฉินเฉาลูบแหวนสีดำวงนั้น “รวมทั้งกองกำลังด้วยหรือเปล่า?”“แน่นอนค่ะ…” อันชิงไป่อิงมองไปที่ฉินเฉา ด้วยสายตาบริสุทธิ์“ตามประเพณีแล้ว มีเพียงคนในตระกูลเท่านั้น ถ้าสามารถจัดการกับผู้นำตระกูลในการประลองพร้อมกับมีแหวนวงนี้ เขาก็จะกลายเป็นผู้นำตระกูล”“แต่ฉันไม่ได้มีนามสกุลเดียวกันนะ ยิ่งกว่านั้น ยังเป็นคนจีน ดังนั้นคงเป็นไปไม่ได้ ใช่มั้ย” ฉินเฉายิ้ม ไม่รู้ว่าสาวสวยตรงหน้าพูดเรื่องนี้กับเขามีเจตนาอะไร“แต่หัวหน้าตระกูล ท่านแข็งแกร่งอย่างมาก ฉันยินยอมติดตามคุณค่ะ!” อันชิงไป่อิงพูดด้วยสายตาเป็นประกายแม้ว่าเขาจะเป็นคนจีน แต่คนจีนแล้วทำไม ตราบเท่าที่เขาแข็งแกร่ง งั้นฉันก็ไม่เลือกผิดคน!“ยิ่งกว่านั้น ฉันสามารถจัดการพวกผู้อาวุโสให้เป็นไปตามที่ท่านต้องการได้!”อันชิงไป่อิงพูด จากนั้นสีหน้าพลันหมองลง “แต่ว่าน่าเสียดาย ที่เราไม่ได้รับสืบทอดมรดกของผู้อาวุโสอันชิงเป่ยชี ไม่อย่างนั้น ต่อให้พวกผู้อาวุโสไม่ยอมรับ ก็ต้องทำตาม”“อันชิงเป่ยชี?” ฉินเฉามีสีหน้าแปลกๆ“ค่ะ ท่านเป็นหัวหน้าตระกูลคนก่อนของเรา” อันชิงไป่อิงพูด “แต่ว่าน่าสงสารที่
