ในด้านฝีปาก หลิวต้าไห่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉินเฉาเขาเกลียดชังจนหน้าดำคล˺า ถ้าจ้าวจิงจิงไม่อยู่ที่นี่ เขาคงจะเข้าไปบีบคอเจ้าสารเลวนี่แล้วแต่เขารู้ว่าการทะเลาะนี้ไม่เป็นผลดี คำว่างานประลองนี้ สำหรับเขาทุกข์ยากยิ่งกว่าตายส่วนค่าสมาชิก เขาไม่มีทางคืน เงินก็กลืนลงท้องแล้ว จะเอากลับคืนได้ยังไง“พอแล้ว อย่าทะเลาะกัน” จ้าวจิงจิงโบกมืออย่างอ่อนแรง แยกทั้งสองคน“ยามาซากิ นายมีเรื่องก็ไปทำ 8 โมงเช้าให้มาที่โรงฝึกอีกครั้ง ฉันจะสอนเรื่องอื่นให้ ตอนนี้นายกลับไปก่อน ให้ศิษย์พี่ได้พักหน่อย”ที่ยามาซากิพูดเป็นเรื่องจริง ดังนั้น จ้าวจิงจิงจึงรู้สึกหมดแรงตอนเด็ก เธอและศิษย์พี่ต่างประลองกันเป็นประจำในช่วงที่ท่านบรรพบุรุษ จอมยุทธ์หลิวยังมีชีวิตอยู่ สิ่งที่ท่านชอบที่สุดก็คือหลานชายตัวน้อยของเขา และหลานสาวตัวน้อยที่เป็นลูกของศิษย์คนโตหลิวต้าไห่ตอนนั้นไม่เหมือนตอนนี้ เขาเป็นคนมีพรสวรรค์ ในช่วงอายุ 10 ขวบ เขาก็ได้ไปถึงเพลงมวยตระกูลหลิวขั้นสูงแล้วแต่ในตอนนั้น จ้าวจิงจิงยังโง่อยู่ สิ่งที่ท่านบรรพบุรุษสอน เธอไม่สามารถเรียนได้ดังนั้น จึงไม่อาจเผชิญหน้ากับศิษย์พี่ศิษย์น้องในโรงฝึก และถูกศิษย์พี่น้องหัวเราะเยาะแต่หลิวต้าไห่กลับมายืนตรงหน้า ปกป้องเธอ ใครที่กล้าหัวเราะเยาะเธอ เขาก็จะต่อยคนนั้น“ใครกล้ารังแกศิษย์น้องของฉัน ฉันจะจัดการมัน!”ในตอนนั้น หลิวต้าไห่ หลังจากที่ต่อสู้กับลูกศิษย์ที่อายุมากกว่า 2คน จนตัวฟกช˺า เลือดก
