นักยุทธ์ คิดว่ามีคนแค่นี้จะทำอะไรได้อย่างงั้นเหรอ?”โทริจิโร่หัวเราะ เดินออกมาจากกลุ่มคนกว่า 20 คนที่ใส่ชุดยุทธ์สีขาวหัวหน้าของพวกเขา แน่นอนว่าต้องเป็นชายหนุ่มที่ไว้หนวดจิ๋มคนนั้น“อ้าวกานอิกูจิ เป็นแกจริงๆ!” เมื่อจ้าวจิงจิงเห็นชายหนวดจิ๋ม ก็ขมวดคิ้ว แล้วตะโกนออกไปด้วยความเกลียดชัง“คุณหนูจิงจิง เจอกันอีกแล้ว” ใบหน้าของอ้าวกานอิกูจิดูคลุมเครือไม่สนใจคนของตำหนักยุทธ์สิบกว่าคนที่เข้ามาล้อม เขาเพียงพูดกับจ้าวจิงจิง“คุณหนูจิงจิงไม่ต้องห่วง ที่เรามาครั้งนี้ ไม่ได้ต้องการทำลายสำนักนี้”“โอ้?” หลิวต้าไห่ เมื่อได้ยินว่าฝั่งตรงข้ามไม่ได้มาทำลายสำนักเขาในใจก็พลันผ่อนคลาย แต่ก็ถามขึ้น “ถ้าไม่ได้มาทำลายสำนัก แล้วนายมาทำอะไร?”“ฮี่ฮี่ ที่ฉันมาที่นี่เพื่อที่จะนำข่าวดีมาให้กับตำหนักยุทธ์” อ้าวกานกอดแขน พูดอย่างผยอง“ข่าวดี?” จ้าวจิงจิงแสดงท่าทางดูถูก “ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พวกนายสำนักยุทธ์ที่แท้จริงมีข่าวดีมาให้เรา? แค่ไม่สร้างปัญหา แค่นี้ฉันก็ขอบคุณแล้ว”“คุณหนูจิงจิงอย่าพูดอย่างนั้น” อ้าวกานยิ้ม “จริงๆ แล้วครั้งนี้ ฉันมาเพื่อขอคุณหนูจิงจิงแต่งงาน”“อะไรนะ?” คนในตำหนักยุทธ์พากันตกใจ คำพูดนี้ของอ้าวกานอิกูจิราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาใส่หูของพวกเขา“อ้าวกาน แกพูดอะไร ถ้ากล้าก็ลองพูดอีกทีสิ!” จ้าวจิงจิงโกรธขึ้นมา ก้าวขึ้นไป พร้อมกับตั้งท่าหมัดตระกูลหลิว ถามอย่างเย็นชาในใจของหลิวต้าไห่ก็ถูกแผดเผาด้วยเพลิงแห่งความโก
