รธ จ้าวจิงจิงคนนี้จะต้องเป็นของเขา แต่ไม่คิดเลยว่า อ้าวกานคนนี้จะต้องการเธอด้วยเหมือนกันยังไงก็ตาม เขาก็ไม่กล้าพูดอะไร เพราะว่าปัจจุบันนี้ สำนักยุทธ์ที่แท้จริงมีอำนาจและลูกศิษย์ที่แข็งแกร่งนับไม่ถ้วน แต่เขานั้นมีเพียงธุรกิจของปู่ที่ใกล้จะล่มจม จึงไม่กล้าทำอะไรถ้าไม่มีตำหนักยุทธ์นี้ หลิวต้าไห่ก็ไม่มีอะไรตัวเขานั้นเคยลิ้มรสกับความสำเร็จของบรรพบุรุษมาก่อน ทำให้เขามักจะถูกประจบโดยคนอื่นๆ เขาจึงไม่อาจรับได้ถ้าต้องเปลี่ยนไป“จะร้อยครั้งหรือพันครั้ง ฉันก็ยังพูดคำนี้” อ้าวกานไม่เกรงกลัวจ้าวจิงจิง เขาพูดอย่างไม่ร้อนไม่เย็นว่า “คุณหนูจิงจิง ที่ฉันมาครั้งนี้ เพื่อขอเธอแต่งงาน”“หุบปาก!” จ้าวจิงจิงตะโกนออกไป “อ้าวกาน หยุดพูดเหลวไหลได้แล้ว ต่อให้ฉันจ้าวจิงจิงต้องแต่งกับสุนัข ฉันก็จะไม่แต่งกับแก!”“คุณหนูจิงจิงควรคิดให้ดี” เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวจิงจิง สีหน้าของอ้าวกานก็เปลี่ยนไป“ตอนนี้ตำหนักยุทธ์ของพวกเธอไม่มีอะไรแล้ว ฉันกลัวว่าแม้แต่ค่าเช่าเดือนนี้ก็ยังไม่พอจ่าย ตอนนี้ เมื่อเธอมีทางเลือก แต่งกับฉันอ้าวกานอิกูจิ ฉันก็จะช่วยซื้อที่นี่ให้ เพื่อให้โรงฝึกของเธอยังคงอยู่ อย่างน้อย ที่นี่ก็เป็นสถานที่ที่ดี”เมื่อได้ยินคำพูดของอ้าวกาน จ้าวจิงจิงไม่มีปฏิกิริยาอะไร แต่หลิวต้าไห่นั้นใจเต้นแรงเป็นพิเศษ เงิน!ถ้าตัวเขาได้เงินจำนวนนี้ แม้ว่าจะไม่ได้เป็นเจ้าของโรงฝึกอีก แต่ก็ยังสามารถหาที่สงบ แล้วใช้ชีวิตสนุกไปได
