เพื่อนกัน” ฟังจากคำพูดของฉินเฉา หลิวจางอยากจะขอบคุณดังๆ แต่ใครจะรู้ คำพูดที่ตามมาของเขาจะทำให้กลืนคำขอบคุณลงไป“จูบฉันแทนละกัน”“ฉินเฉา นายมันไร้ยางอาย!” หลิวจางอาย และรู้สึกไม่พอใจ แต่เมื่อเห็นฉินเฉาฉีกยิ้มกว้าง ก็รู้ว่าเขาแค่หยอกเธอเล่นเธอกลอกตา ขณะที่ฉินเฉากำลังหัวเราะอย่างพอใจ เธอก็ขยับเข้าไปใกล้ พร้อมกับจูบเข้าที่แก้มของเขาจูบนี้ราวกับกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่าน ร่างของทั้งสองคนสั่นหลังจากที่จูบ หลิวจางก็แสร้งทำเป็นไม่มีอะไร นั่งนิ่ง แต่ใบหน้าแดงก˹า ราวกับคนเป็นไข้ เปล่งเสน่ห์ความงามออกมา จะเช็ดยังไงก็เช็ดไม่ออกแต่ฉินเฉากลับกลายเป็นเซ่อ มารดามันเถอะ…เธอจูบจริงๆ …เขาไม่อยากจะเชื่อกับความรู้สึกที่อยู่ตรงแก้ม หลิวจางกล้าขนาดนี้เลยแอร์โฮสเตสสาวที่งดงามนางนี้…จูบเขาจริงๆ?“ฉันให้รางวัลไปแล้ว นายต้องทำตามที่พูดนะ” หัวใจหลิวจางเต้นแรง เธอพยายามสงบใจ จงใจพูดอย่างใจเย็น“อือ…” ในใจฉินเฉาพูดว่า ฉันแค่พูดเล่น ไม่คิดว่าเธอจะจริงจัง…แต่ช่างเถอะ เมื่อพูดแล้วก็ต้องทำคนอื่นอุตส่าห์จูบเอง ตัวเองจะกลับคำพูดคงไม่ได้ยังไงก็เป็นแค่นักวิจัยธรรมดา ฉินเฉาลำบากเพียงแค่ยกนิ้วมือ“แค่กๆ แต่ต้องฆ่าหลายคน เพราะงั้น ก็ให้รางวัลเป็นคนๆ ไป”ฉินเฉากระแอมออกมา จากนั้นก็พูดเสียงเบา“นาย ตาย!” ท่าทางที่เปลี่ยนไปมาของหลิวจาง ทำให้ฉินเฉามีความสุข“เอาล่ะๆ ไม่เล่นแล้ว พูดเรื่องงานต่อ”หลังจากพักกันเล็กน้อยแล้ว ในห้องที่มีเพียงสองคน
