บรรยากาศในห้องก็ร้อนขึ้น ขณะที่ฟังหลิวจางบอกเล่าเรื่องต่างๆ ทั้งสองก็เหม่อลอยเล็กน้อยบางครั้ง ฉินเฉาก็แอบมองหลิวจาง บางครั้ง หลิวจางก็แอบมองฉินเฉาเมื่อทั้งสองคนบังเอิญสบตากัน ใจฉินเฉาเต้นตุบๆ แต่หน้าของหลิวจางขึ้นสี เบือนหน้าหนีไปด้านข้าง“ถ้าแอบมองอีก ฉันจะจิ้มตานาย!” หลิวจางที่จงใจมองไปที่จอภาพ ไม่มองไปที่ฉินเฉา เปิดปากพูด“เธอก็แอบมองฉัน ไม่อย่างนั้น จะรู้ได้ไงว่าฉันแอบมองเธอ” ฉินเฉายิ้มอย่างขมขื่น“ฮึ่ม หยุดพูดได้แล้ว!” หลิวจางพ่นลมออกจมูก พร้อมกับชี้ไปที่จอภาพแล้วพูดฉินเฉายิ้มอย่างขมขื่น ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากไหนดีเขาเบนสายตาไปที่จอภาพ บนนั้น มีภาพแผนที่ประเทศญี่ปุ่นบนแผนที่ มีจุดแดงๆ หลายจุดหลิวจางกดลูกศร จุดสีแดงก็กระจายออกเป็นเส้น ก่อนที่จะมารวมกันอย่างรวดเร็ว“เห็นจุดสีแดงนี่มั้ย นี่คือที่ที่ยีนส์สัตว์ป่าถูกพบและหายไป เราตามพิกัดที่มันปรากฏตัวและหายไป แล้วได้ล็อกเป้าหมายไว้ที่พื้นที่นี้”รีโมตเล็กๆ ในมือของหลิวจางฉายเลเซอร์สีแดงขึ้นบนจอ กวาดไปมาบนจอภาพ“ตรงนี้เป็นศูนย์กลางของพิกัด นี่คือเมืองโตเกียว เพราะว่าเป็นเมืองหลวง ทำให้คนของเราไม่สามารถแทรกซึมเข้าไปได้ ยังไงก็ตามเราก็ได้วางแผนไว้แล้ว เมื่อนายเรียนภาษาญี่ปุ่นจนคล่องแล้ว เราจะไปที่นั่นกัน”“เธอหมายความว่า ฐานลับตั้งอยู่ที่นั่นอย่างนั้นเหรอ?”ฉินเฉาถาม“เราสงสัยว่าต้องเป็นที่นั่น” หลิวจางพยักหน้า “แต่แรกแล้ว เราก็เชื่อว่ามีความเป็
