ากนั้นก็โบกมือให้ฉินเฉา“มานั่งนี่ จากนี้ ที่นี่เป็นที่อยู่ของนาย”เมื่อฉินเฉาได้ยินอย่างนี้ ก็ไม่เกรงใจอีกต่อไป นั่งลงข้างๆ หลิวจางบนร่างของหลิวจาง ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกมา ลอยเข้าจมูกของฉินเฉา ทำให้เขาอดทำจมูกฟุดฟิดไม่ได้ใบหน้าหลิวจางขึ้นสี ไม่รู้ว่าโกรธหรืออะไรยังไง“มันมีโซฟาตั้งหลายตัว มาเบียดฉันทำไม?”“ไม่ใช่เธอบอกให้ฉันนั่งหรอกเหรอ ฉันก็แค่หาที่ที่นั่งแล้วท่าทางสบาย” ฉินเฉายักไหล่ ท่าทางราวกับคนบริสุทธิ์ ทำให้หลิวจางทำอะไรไม่ได้“นายทำตัวดีๆ ได้มั้ย!” หลิวจางกัดปากพูด “งานนี้มันอันตรายมากนะ”“ก็เพราะอันตรายน่ะสิ” ฉินเฉาพูดยิ้มๆ “ฉันจึงต้องรีบสนิทสนมกับสาวงามเข้าไว้ ไม่อย่างนั้น คงจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว”“นาย!” หลิวจางหมดคำพูดกับท่าทางของฉินเฉา แต่เธอก็ไม่ได้ลุกไปนั่งที่อื่น เพียงแต่กลอกตา แล้วพูดต่อว่า“งานครั้งนี้ หัวหน้าสาขาหลี่ได้บอกอะไรนายบ้างแล้วหรือยัง?”“ไม่” ฉินเฉาหยิบซองบุหรี่ออกมา เตรียมตัวสูบ “เขาบอกแค่ว่า ให้ฉันมาทำลายฐานลับที่ญี่ปุ่น จากนั้นให้นำของกลับไป ที่นี่ ให้ฉันทำตามคำสั่งเธอ”“ห้ามสูบบุหรี่” หลิวจางมือไว ตาไว แย่งบุหรี่ฉินเฉา จากนั้นโยนลงพื้น “หัวหน้าสาขาหลี่ไม่ได้บอกอะไรนายเลย?”ฉินเฉามองบุหรี่บนพื้นอย่างน่าสงสาร มองดูมันถูกหลิวจางใช้เกี๊ยะไม้เหยียบไว้ แล้วถอนหายใจบนโซฟา จากนั้นพูดขึ้นว่า“ใช่ หัวหน้าสาขาของเราก็เป็นคนไร้เหตุผลแบบนี้ล่ะ”“ไร้ความรับผิดชอบเกินไปแล้ว” หลิว