้ไปยั่วยุหุ่นยนต์น่าตายนั่น! สุดท้าย แม้แต่จิ้งจอกก็จับไม่ได้!โดยไม่สนว่าโทโจจะมีความคิดคว้านท้องตัวเองมั้ย ตอนนี้ ฉินเฉาก็ได้ว่ายน˺ามาไกลมากแล้วทั้งสองคนว่ายน˺ามาถึงชายฝั่งอย่างรวดเร็ว ฉินเฉาสำรวจดูรอบๆท่าเรือนี้ ไม่มีคนอยู่เลย ดังนั้น เขาจึงกระโดดขึ้นจากน˺า จากนั้นก็ร่อนลงบนท่าเรืออย่างแผ่วเบาหลังจากที่ล่องทะเลมาหลายวัน สุดท้ายก็มาถึงพื้นดินจนได้แต่ในตอนนี้เอง ได้มีดาวตก ลอยลงมาพร้อมกับแสงสีฟ้า พุ่งเข้ามาหาชีฉินเฉาหรี่ตา อยากจะคว้าเจ้าลูกบอลนี่มาเปิดดูแต่ชีห้ามเขา แล้วพูดว่า “อย่ายุ่ง นี่อาร์ติแฟคของฉัน”จากนั้น ชีก็กางนิ้วทั้งห้าออก คว้าเอาลำแสงที่ตกลงมาไว้ในมือฉินเฉามองดูมัน พระเจ้า นี่มันไม่ใช่ว่าเป็นเครื่องสำอางเมื่อตอนนั้นหรอกเหรอ!แฮ่ม แต่ตอนนั้นเขายังอยู่แค่ขั้นความสามารถเทวะระดับแรกเริ่มแต่ตอนนี้ ตัวเขาอยู่ในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งแล้ว ถ้าต้องการสังหารหุ่นเชิดนี้ ไม่มีปัญหา“ฮือๆ ๆ พี่สาว ฉันถูกรังแก” เครื่องสำอางตลับนั้น เมื่ออยู่ในมือชีก็พลันร้องออกมาฉินเฉาสะดุ้งโหยง ในใจพูดว่า หือ อาร์ติแฟคพูดได้ด้วย!ยังไงก็ตาม เขาก็พลันคิดถึงระฆังหยินหยางของเขา บางที อาร์ติแฟคของชีนี้ คงจะผนึกวิญญาณอะไรสักอย่างไว้ข้างใน“ยังไง?” ชีจับเครื่องสำอางนั้นไว้ แล้วถามเบาๆ“ฉันกำลังเล่นสนุกอยู่ดีๆ สุดท้าย เรือญี่ปุ่นพวกนั้นก็ยิงปืนใหญ่แปลกๆ ออกมา จากนั้น ร่างของฉันก็ถูกทำลาย”“ทำลายได้ด้วย” ถึงกับทำลา
