ลือดออกมา“หลง พี่หลง พี่เป็นยังไงบ้าง!” ชายอีกคนรีบปล่อยผู้หญิง แล้วรีบมาถามเขาอย่างรวดเร็ว“เจ็บสิวะ ถามได้…” พี่มังกรหน้าดำ รู้สึกเจ็บที่ท่อนล่าง เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บหนักนี่คือความเมตตาของฉินเฉาแล้ว ที่ไม่ฆ่าชายคนนี้เขากลัวว่า ถ้าฆ่าคนตาย มันจะส่งกลิ่นเน่าเหม็นออกมา เพราะว่าเขาต้องอยู่ในห้องนี้อีกหลายวัน เมื่อถึงตอนนั้น เขากลัวว่า ตัวเองจะทนไม่ไหวจนต้องผ่าเรือแล้วหนีออกไปชายสองคนรีบใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว ไม่กล้าที่จะเล่นอีก มองฉินเฉาด้วยความแตกตื่น จากนั้นก็ไปซ่อนตัวอยู่ที่มุมฉินเฉาแสยะยิ้มกฎแห่งป่า แม้แต่ในเมืองที่เจริญแล้วก็ยังใช้กฎนี้โลกนี้ คนดีมีมาก คนชั่วก็มากเช่นกัน ถ้าไม่มีพลัง คุณก็จะถูกรังแกถ้าเขาเป็นคนธรรมดา กลัวว่าเขาคงถูกฆ่าที่นี่ แล้วจากนั้น ชีก็คงจะต้องพบกับประสบการณ์ที่ย˹าแย่“ไม่คิดว่านายจะห่วงฉันด้วย” ชีที่กำลังกินมันฝรั่งแผ่นทอดกรอบอยู่นั้น พูดออกมาเสียงเบา“ธรรมดานี่ ก็เธอเป็นเพื่อนร่วมงานของฉัน” ฉินเฉารู้สึกกับชีเป็นพิเศษ เขาไม่ได้คิดว่าชีน่าสงสาร ยิ่งกว่านั้น อะไรไม่รู้ เขากลับรู้สึกคุ้นเคยกับชี แต่ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้ ได้มาจากใครเพราะว่าใบหน้าของชี ทั้งปีทั้งชาติ ก็เอาแต่ใส่หน้ากากแม้แต่ตอนนอน เธอก็ไม่ถอดดังนั้น ฉินเฉาจึงไม่รู้ว่าหน้าตาเธอเป็นยังไง แม้จะอยากรู้มากก็ตาม“ฉันเป็นเพียงนางบำเรอศพ เป็นเพียงตุ๊กตา ต่อให้ต้องเป็นของเล่นของพวกเขา ก็ให้เป็นไป ไม
