่มีอะไรต้องกังวล” ชีพูดเบาๆ ในน˺าเสียงไม่มีอะไรเป็นพิเศษในใจฉินเฉากระตุก แม้ว่าชีจะพูดโดยไม่มีอะไร แต่ฉินเฉารู้สึกได้อย่างชัดเจน ถึงความเศร้าที่เธอเก็บไว้“ที่นี่ เธอเป็นมนุษย์ผู้หญิงธรรมดา เมื่อมีฉันอยู่ ไม่มีใครสามารถรังแกเธอได้”แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อฉินเฉาพูดคำนี้ร่างของชีสั่น แต่สงบลงก็อย่างรวดเร็ว“กินมันฝรั่งหน่อยมั้ย?”“ไม่ล่ะ ฉันขอตัวไปฝึกต่อละกัน”วันเวลาในห้องนี้น่าเบื่อมาก ฉินเฉาไม่ต้องการกินอาหารเพื่อฆ่าเวลาเวลานี้ต้องไปญี่ปุ่น งานครั้งนี้แน่นอนว่าไม่ธรรมดา ไม่อย่างนั้นรางวัลคงไม่สูงถึง 1 ล้านดอลลาร์ต่อให้หลี่ไป๋ซานไม่บอกให้เขาทำ ตัวเขาก็จะขอรับไปทำเองเมื่อฉินเฉาไม่กิน ชีก็ไม่ถามต่อ เธอก็กินของเธอต่อไปยังไงก็ตาม หลังจากกินมันฝรั่งกล่องนี้หมด เธอก็หยุดกิน รอบด้านสงบเงียบ เธอค่อยๆ หลับตา ไม่รู้ว่าทำอะไรบางที อาจจะอยู่ในสภาพเตรียมพร้อมก็ได้โดยไม่รู้ตัว เรือลำนี้ก็แล่นมาในทะเลได้ 5 วันแล้วอาหารที่หลายคนนำมา ถูกกินไปมากแล้ว โดยเฉพาะชายป่าเถื่อนทั้งสอง เมื่อถึงวันที่ 4 อาหารของพวกเขาก็ถูกกินหมดไม่มีเหลือตอนนี้ พวกเขากำลังกินอาหารที่หญิงสาวทั้งสองนำมาแม้ว่าหญิงสาวทั้งสองจะท้องกิ่ว แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร เพราะว่าชายสองคนนี้ แม้ว่าจะทำอะไรฉินเฉาไม่ได้ แต่พวกเขาก็มีมีดสั้น การที่จะจัดการพวกเธอทั้งสอง เป็นเรื่องง่ายต่อให้เป็นอย่างนั้น อาหารที่หญิงสาวนำมาก็ไม่ได้มากมายเพราะว่ากระเพาะของพวกเธ
