ี่สวมแว่นเงียบ พร้อมกับกอดกระเป๋าตัวเองแน่น กระเถิบเข้ามุมกว่าเดิม อยู่ให้ห่างจากทุกคนชายร่างสูงอีกสองคนไม่พูดอะไร ทั้งสองพากันมองหน้ากัน ท่าทางเหมือนจะสิงร่างกันทั้งสองคนนี้น่าสนใจ พวกเขาหยิบไพ่ออกมาเล่นกัน“ฉันไม่คิดเลยว่าลักลอบเข้าเมือง จะมีสภาพอย่างนี้”ชีนั่งพิงผนัง พูดกับฉินเฉา“อืม นี่ก็เป็นครั้งแรกของฉันเหมือนกัน” ฉินเฉายักไหล่ จากนั้นก็พูดว่า “นี่ต้องขอบคุณหลี่ไป๋ซาน เพราะเขา ตัวฉัน ฉินเฉา ครั้งหนึ่ง ถึงได้มาลักลอบเข้าเมืองแบบนี้”“หลี่ไป๋ซานบอกว่า เราต้องอยู่บนเรือสามวัน” ชีพูด “นี่ ถึงจะเพื่อหลบตำรวจ แต่ก็ต้องเสียเวลา”“หลายวันก็ไม่เป็นไร” ฉินเฉาไม่สนใจ “ตราบเท่าที่มันไปถึงฝั่งได้เป็นพอ”“ฉันเตรียมอาหารมาสำหรับ 10 วัน” ชีพูด พร้อมกับเปิดกระเป๋าตัวเอง ข้างในเต็มไปด้วยอาหาร พวกไส้กรอก ขนมปัง ฉินเฉารู้สึกชอบใจ เมื่อเห็นมันฝรั่งแผ่นด้วย“เธอยังต้องกินอะไรด้วยเหรอ?”เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นความสามารถเทวะ ยิ่งกว่านั้น เธอยังเป็นนางบำเรอศพ เธอกินอาหารได้ด้วยเหรอ?ส่วนตัวเขาก็เป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง ไม่จำเป็นต้องกินดื่มอะไรก็ได้ตลอดร้อยปี ที่เขาต้องการเพียงแค่ดูดซับลมปราณของโลกเข้ามา เพื่อให้มีชีวิตรอดเพียงเท่านั้น“ความเคยชินน่ะ” ชีพูด “ฉันไม่ได้ต้องการกินเพื่อรับรู้ แต่มันอดกินไม่ได้แค่นั้นเอง”น˺าเสียงของเธอ เจือไปด้วยความขมขื่น แต่ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะแย้งยังไง เขาไม่มีความสามา
