ารถทำอะไรก็ได้ แน่นอนว่าทั้งสองคนนี้ คงใช้สายตาถอดเสื้อผ้าของชีออกแล้วฉินเฉาเหล่ตามอง เพราะว่านายท้าย เขาจึงไม่อยากสร้างเรื่อง จึงพาชีไปนั่งอีกฝั่ง“อย่าสร้างปัญหาที่นี่” นายท้ายเอ่ย “ใครก็ตาม ถ้าข้ารู้ว่าเป็นคนสร้างปัญหา ข้าจะจับโยนลงทะเลให้ฉลามกิน”ชายร่างสูงสองคนนั้นยิ้ม เหมือนกับว่าไม่สนใจคำกล่าวของนายท้าย ยังไงก็ตาม คนพวกนี้ก็เป็นลูกค้าที่เขาต้องพาลักลอบเข้าเมืองบนเรือลำนี้ นายท้ายคือจักรพรรดิและบนเรือลำนี้ไม่ได้มีแต่เขา เขายังมีลูกน้องอีกหลายคน“พี่ใหญ่ เราจะไปเมื่อไหร่” ผู้หญิงที่มีสารรูปราวกับปีศาจเอ่ยถามขึ้น ท่าทางเหมือนกับเอาใจ ทำให้ฉินเฉาขยะแขยงจนแทบถุยน˺าลายออกมา“รอก่อน” นายท้ายชำเลืองมองไปที่หญิงสาวคนนั้น “เรื่องนี้ยังไม่แน่นอน ข้าไม่ได้มีหน้าที่หาอาหารให้พวกเอ็ง ดังนั้น ก่อนขึ้นเรือ พวกเอ็งต้องหาน˺าหาอาหารกินเอง ถ้าใครไม่เอามา ก็เตรียมตัวหิวตายได้เลย”“พี่ใหญ่ แล้วเวลาไปห้องน˺าล่ะ” ผู้หญิงอีกคนก็ถามขึ้นมาอย่างน่ารักนายท้ายโบกมือ ลูกเรือคนหนึ่งก็หยิบเอาถุงพลาสติกออกมาจากนั้นก็ส่งให้ทุกคน“ใช้นี่ ก่อนที่จะถึงที่หมาย ทุกคนไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากห้องนี้”จากนั้น นายท้ายคนนั้นก็โบกมือ นำเหล่าลูกน้องออกไป จากนั้นก็ปิดประตู ล็อกตายห้องนี้ไว้ทำไมต้องล็อกห้องนี้ด้วย หลายคนพากันหน้าเปลี่ยนสี แต่ทุกคนต่างก็เป็นพวกลักลอบเข้าเมือง จึงสงบลงอย่างรวดเร็ว จากนั้น ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากันชายท
