“ไปกันเถอะ”หลงเบลล์รู้ความลับของเขามากมาย ดังนั้น ต่อหน้าเธอ ฉินเฉาไม่จำเป็นต้องปกปิดอะไร เขาเลยเรียกจักรยานออกมาจากแหวนเก็บของโดยตรงตูม! หิมะสาดกระจาย ลอยขึ้นไปในท้องฟ้ายามราตรีหลงเบลล์มองไปที่ศพที่กระจัดกระจายอยู่ทุกที่ สีหน้าไม่มีแม้แต่ความหวาดกลัว กลับถามฉินเฉาโดยไม่ใส่ใจว่า“เราจะไปไหนกัน?”“ไปหาเฉินสี ไปฆ่ามันกัน”เมื่อฉินเฉาพูดเสร็จ ก็ขึ้นคร่อมจักรยาน พร้อมกับตบเบาะหลังป้าบๆหลงเบลล์ก็กระโดดขึ้นไปนั่งข้างหลัง พร้อมกับยื่นมือมากอดเอวของฉินเฉาไว้ เพื่อรับเอาความอบอุ่น“ไม่ ฉันไม่อยากให้เฉินสีตายแบบนี้ มันจะง่ายเกินไปสำหรับคนอย่างมัน?”“แล้วเธอจะทำยังไง?” ฉินเฉาหันกลับไปถาม กลับพบว่าสาวน้อยกำลังตัวสั่นเพราะลมหนาว เขาจึงถอดเสื้อกันหนาวของเขาออก พร้อมกับสวมให้เธออย่างอ่อนโยนเมื่อฉินเฉาคลุมเสื้อให้กับเธอ หลงเบลล์พลันรู้สึกเหมือนอยู่ในห้องที่อบอุ่น อยู่ต่อหน้าเตาผิง ซึ่งขับไล่ลมหนาวออกไปจากตัวเธอเสื้อกันหนาวตัวนี้ ทำไมถึงอุ่นจังนะ?หลงเบลล์ไม่รู้ว่า แม้นี่จะเป็นเพียงเสื้อกันหนาวธรรมดา แต่เวลาเบื่อๆ ฉินเฉาจะกลั่นธาตุเข้าไปในตัวมันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งถ้าจะพูดแบบซื่อๆ ก็คือ เสื้อตัวนี้ มันกลายเป็นอาร์ติแฟกที่มีธาตุทั้งห้าครบแล้ว มีคุณสมบัติครบถ้วน ทั้งกันลม ต่อต้านความหนาวแต่ฉินเฉาเป็นผู้ฝึกตนที่มีร่างกายแกร่งกว่าคนทั่วไป ดังนั้นแม้ไม่ใส่เสื้อผ้า ลมหนาวก็ทำอะไรเขาไม่ได้เมื่อหลงเบลล์เห็น
