ท่าทางของฉินเฉา เธอก็ไม่ถามอะไรมาก เพราะเธอรู้ความสามารถของฉินเฉาดี“เฉินสีฆ่าพ่อของฉัน รับช่วงบริษัท แถมยังอยู่ในฐานะคนตระกูลหลง” หลงเบลล์ยิ้มอย่างเศร้าๆ จากนั้นก็พูดต่อว่า “ถ้าฆ่ามันเลย มันจะง่ายเกินไป ฉันไม่ต้องการ ฉันต้องการให้สิ่งที่มันเอาไป ต้องพังพินาศ ให้ทุกสิ่งที่มันรับไปกลายเป็นสูญเปล่า ให้มันได้รู้ ว่าความเสียใจมันเป็นยังไง!”“….” เมื่อเห็นท่าทางของหลงเบลล์ ฉินเฉาก็ขมวดคิ้ว พลางครุ่นคิด“โอเค” ฉินเฉาพลันพูดขึ้น “มีอยู่คนหนึ่ง ที่ฉันคิดว่าเขาสามารถช่วยเธอได้”“โอ้?” เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลงเบลล์อดรู้สึกมีความสุขขึ้นมาไม่ได้“จริงเหรอ? ฉัน พาฉันไปหาเขาได้มั้ย? นานมั้ยกว่าจะสำเร็จ ต้องใช้เงินเท่าไหร่ ฉันจะจ่ายมัน…ต่อให้ต้องใช้ร่างกายเข้าแลกก็ตาม”ฉินเฉาแทบตกจากจักรยาน“เชี่ย ทำไม่ได้ นึกถึงหน้าของฉันบ้าง จะใช้ตัวเข้าแลก เธอบ้าไปแล้วหรือไง?”“ทำไม่ได้เหรอ…” หลงเบลล์กอดหลังฉินเฉาแน่นขึ้น “นายลืมครั้งแรกที่เจอกันไม่ได้แล้วเหรอ…ในบาร์เกย์ของฉัน นายถึงกับพูดคุกคามทางเพศสาวงามเลยนะ….”“ก็นั่นมันของดีเลยนะ”“อืม ดีจริงๆ นั่นล่ะ…”ฉินเฉาเอามือลูบจมูก พร้อมทั้งเร่งปั่นจักรยานไปข้างหน้า ตอนนี้ มีแผนเพียงแค่พาหลงเบลล์ไปเจอ คนคนนั้นให้ได้ เรื่องหลังจากนี้ เขาต้องค่อยๆ จัดการ“นายมาหาฉันดึกอย่างนี้ คงมีเรื่องให้ช่วยใช่มั้ย?” หลี่ไป๋ซานนั่งอยู่บนโซฟา ในมือถือสไปร์ทกระป๋อง พร้อมกับเหล่ตามาที่ฉินเฉา กั
