้าใส่ร่างของเขาคนพวกนี้ต่างต้องการฆ่าฉินเฉา จากนั้นก็จะได้จัดการกับหลงเบลล์“แต่ก็จำเป็นต้องฆ่า….” ฉินเฉาส่ายหัว จากนั้นพลันยื่นมือออกไปนักเลงที่พุ่งเข้ามาอย่างดุร้าย ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าร่างของตัวเองหยุดนิ่ง ราวกับวิ่งชนกำแพง ไม่สามารถขยับได้แต่บนใบหน้าฉินเฉาปรากฏรอยยิ้มคลุมเครือ ยื่นมืออีกข้างของเขาขึ้นมาอย่างช้าๆ พร้อมทั้งดีดนิ้วกร็อบ!เรื่องแปลกๆ พลันปรากฏขึ้น เห็นนักเลงคนนั้น หัวหมุน 360 องศาราวกับถูกค้อนทุบ กระดูกคอหักเมื่อหัวของเขาหมุนได้รอบ สายตาของนักเลงคนนั้นก็สูญประกายแห่งชีวิต บนปากของเขายังมีรอยยิ้มพึงพอใจ ทำให้ดูน่ากลัวอย่างมาก“นี่ นี่มันอะไรกัน!” ผู้คนที่อยู่ใกล้ๆ ต่างจ้องมองด้วยความตะลึงกลัวจนตัวสั่นชายคนนี้ใช้วิธีอะไร เขาทำเพียงแค่ดีดนิ้ว ก็สามารถฆ่าคนได้แล้วอย่างนั้นเหรอ?ยิ่งกว่านั้น ยิ่งกว่านั้นยังใช้วิธีแปลกๆ อีกด้วย!“เอาล่ะ ต่อไปใคร” เหมือนกับว่าการตายของนักเลงคนนั้น ไม่เกี่ยวกับฉินเฉา เขากวาดสายตาไปที่คนต่อไป“อ๊า!” นักเลงที่ถูกฉินเฉาจ้อง ร่างกายหนึบชา แทบฉี่รดกางเกง“ไม่ อย่าฆ่าฉัน อ๊า!” นักเลงคนนั้นร้องออกมา แต่ไม่ได้ทำให้ฉินเฉาใจอ่อนคนพวกนี้ ในสายตาของฉินเฉา ไม่ต่างอะไรไปจากคนตายเขายื่นมือออกไป ทำท่าคว้าจับกลางอากาศตูม! เสียงระเบิดดังออกมา หัวของนักเลงคนนั้น เหมือนกับแตงโมที่ระเบิดออก ทั้งเลือดและสมองกระจัดกระจายพวกนักเลงที่เหลืออยู่ พากันอ้วกออกมา บางคนกลัวกระ