ูดว่า“หมาป่าดำ แกนี่ไม่รู้จักชั่วดีจริงๆ?”“แม่งเอ๊ย รู้จักชั่วดีอะไร!” หมาป่าดำตะโกนอย่างหัวเสีย “รีบมาหาฉันได้แล้ว ไม่อย่างนั้น ฉันยิงแกแน่!”“ยิงสิ” หลงเบลล์เดินไปหลบหลังฉินเฉาพร้อมกับพูดออกมาหมาป่าดำตกใจ รีบชี้ปากกระบอกใส่ฉินเฉา “แม่งเอ๊ย แกจะก่อกวนไปถึงไหน รีบส่งหลงเบลล์มา! ในมือบิดามีปืนอยู่ แกตาบอดหรือไง?”“แกนั่นแหละตาบอด” ฉินเฉาพูดเบาๆ “แกคิดว่าของสิ่งนั้นจะใช้กับฉันได้เหรอ?”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็ยกมือขึ้นอย่างช้าๆ“อย่าขยับ!” ร่างของหมาป่าดำสั่น รีบตะโกนเสียงดังออกไปทันที“เอามือลง! แม่งเอ๊ย ถ้าแกกล้ายกมือขึ้นอีก ฉันจะยิงแก!”ฉินเฉาคิดเล็กน้อย “แกกลัวอะไร ฉันแค่จะสูบบุหรี่”หลังจากพูดเสร็จ มือทั้งสองข้างของฉินเฉาก็ล้วงบุหรี่และไฟแช็กออกมาจุด“แม่ง ฉันบอกให้เอามือลง แกไม่ได้ยินหรือไง?” หมาป่าดำเดือดดาล เขาคิดว่าฉินเฉาจงใจใช้โอกาสสูบบุหรี่ เพื่อต้องการฆ่าเขาจริงๆ แล้วเขาเข้าใจผิด ถ้าดูจากความสามารถของฉินเฉา ถ้าต้องการฆ่าเขา เขาไม่จำเป็นต้องยกมือเลยด้วยซ˺าปืนงั้นเหรอ แม้แต่บาซูก้าฉินเฉายังไม่กลัว“แกหาที่ตายเองนะ!” หมาป่าดำนี้ไม่คิดว่าจะยิงถูกฉินเฉา แต่ก็ลั่นไกออกไปติ๊ง! เสียงดังมา หมาป่าดำจ้องจนตาแทบถลนแม้ว่าเขาจะสายตาสั้น แต่ไม่ได้ตาบอดเขาเห็นอย่างชัดเจน ภายใต้แสงบุหรี่ที่อยู่บนปากของฉินเฉา เขายกมือขึ้นมา พร้อมกันนั้น ก็คีบกระสุนไว้ด้วยสองนิ้วจับกระสุนด้วยมือ กับฉินเฉาตอนนี้ เป็นเรื
