ว้ได้“เอาล่ะ จัดการพวกกุ้งฝอยเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ ถึงตาแกแล้ว”ฉินเฉาฆ่าคนพวกนี้ ไม่แม้แต่จะกะพริบตา เขาหันกลับไปมองหมาป่าดำ พร้อมกับยิ้มอย่างเย็นชาร่างของหมาป่าดำกลายเป็นสั่นสะท้าน รอยยิ้มบนใบหน้านี้ น่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง แทบทำให้เขาอยากจะฆ่าตัวตายมันเดี๋ยวนั้นเลยแต่เขาก็กดข่มไว้ พร้อมทั้งตะโกนออกไปเสียงดัง“แม่งเอ๊ย! อย่าคิดว่าใช้วิธีปีศาจแล้ว จะทำให้ฉันกลัวแก!”หลังจากหมาป่าดำพูดจบ ก็ดึงเอาปืนเหน็บไว้ที่เอวออกมาฉินเฉาหรี่ตา ปืนกระบอกนี้คุ้นๆ นี่มัน หัวหลงนี่“แม่ง แกคิดว่าตัวเองเก่งนักหรือไง ฉันจะหยุดแกตรงนี้แหละ!” มือของหมาป่าดำสั่น พยายามทำใจให้สงบ ชี้ปืนใส่ฉินเฉาพร้อมทั้งตะโกนเสียงดัง“ต่อหน้าปืนของบิดา วิชาปีศาจอะไรก็เป็นได้แค่เมฆหมอก! รีบยอมแพ้ซะ ไม่อย่างนั้น บิดาจะระเบิดหัวแกตรงนี้นี่แหละ!”หมาป่าดำกลืนน˺าลาย แม้ว่าเขาจะทำใจเย็น ตะโกนออกไป แต่ความแม่นของเขาไม่ได้มากโดยเฉพาะในตอนกลางคืน หมาป่าดำที่สายตาสั้น ทำให้มองเห็นฉินเฉาได้อย่างเลือนราง ถ้ายิงไม่โดนฝั่งตรงข้าม ทำให้เขามีโอกาสวิ่งเข้ามาจัดการตัวเอง นั่นก็แย่แล้วจะให้ดีต้องทำให้มันกลัว จากนั้นค่อยหาโอกาสฆ่ามันทีหลัง!“หลงเบลล์ เธอมาหาฉันนี่!” หมาป่าดำ เล็งปากกระบอกไปทางหลงเบลล์ พร้อมทั้งตะโกนว่า “เร็วเข้า ไม่อย่างนั้น ฉันจะฆ่าเธอ!”หลงเบลล์มองไปที่ฉินเฉา แต่เขากลับส่งท่าทางว่าอย่าห่วงให้กับเธอดังนั้น หลงเบลล์จึงยิ้มบางๆ พร้อมกับพ
