ลล์ที่กำลังจะแข็ง ตัวสั่นเทา แล้วพูดขอโทษออกมาบินช้า? หลงเบลล์คิดว่าฉินเฉาคงพูดเล่น ไม่ได้คิดว่าที่เขาพูดเป็นเรื่องจริง“ดีแล้ว แค่นายมาก็ดีแล้ว เรารีบหนีกันเถอะ”“หนี เธอจะหนีไปไหนล่ะ?” หมาป่าดำเมื่อเห็นฉินเฉาปรากฏตัวก็เกิดกลัวขึ้นมา แต่เมื่อเห็นว่า ด้านหลังของเขายังมีเหล่าพี่น้องยืนอยู่กว่า 20 คน ในใจก็ค่อยๆ สงบลงเขารู้ว่าฉินเฉาจัดการไม่ง่าย ไม่อย่างนั้น หลิวแหยในถนนตะวันออก คงไม่ถูกทำร้ายจนกลายเป็นแบบนั้นไม่ใช่ว่ามีคำกล่าวที่ว่า ยิ่งอันตรายยิ่งได้มากหรอกเหรอ เมื่อมีฉินเฉาอยู่ เขาก็ไม่อาจจับหลงเบลล์ได้ ปราศจากหลงเบลล์ หมาป่าดำอย่างเขา ก็ไม่อาจได้ที่นั่ง หัวหน้าเขตตะวันตก!สำหรับตำแหน่งหัวหน้านี้ หมาป่าดำไม่มีทางยอมแพ้!“ใช่แล้ว เป็นอย่างที่นายพูด” ฉินเฉาพยักหน้า “เราไม่หนีจริงๆนั่นแหละ”เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฉา หลงเบลล์พลันประหลาดใจหมาป่าดำกลับหัวเราะเสียงดัง“ฮ่าๆ ๆ ดี!” เขาตบมือด้วยท่าทางชอบใจ “ฉินเฉา หนอ ฉินเฉา แกนี่มันเป็นคนที่เข้าใจอะไรง่ายจริงๆ!”
