งเบลล์ก็ซีดขาว แต่เหล่านักเลงกลับพากันยิ้มอย่างชั่วร้าย“สำหรับพี่น้องที่ลำบากด้วยกันวันนี้” หมาป่าดำพูด “หลังจากที่ฉันเสร็จแล้ว เป็นธรรมดาที่ฉันจะให้เหล่าพี่น้องได้เล่นสนุกด้วย คุณหนูหลงคนนี้ เป็นพวกรักร่วมเพศ ทั้งยังสาว คืนนี้ ทุกคนจะได้สนุกกับเธอ”บนหน้าของหลงเบลล์ไม่หลงเหลือสีเลือดอยู่เลย แม้แต่โทรศัพท์ก็ยังใช้ไม่ได้“มารดามันเถอะ ยังไม่ออกมาอีก!” เมื่อลูกน้องที่ถือไม้เบสบอลได้ยินคำพูดของลูกพี่ตัวเอง สีหน้าก็พลันกระตือรือร้น ตะโกนพลางแกว่งไม้เบสบอลไปพลาง ฟาดใส่ กระจกข้างตู้โทรศัพท์ตูม เพล้ง! โดยไม่ต้องสืบ กระจกแตกเป็นเสี่ยงๆ ข้างในปรากฏเสียงร้องด้วยความตกใจของหลงเบลล์“ฮ่าๆ ๆ ออกมาให้กับบิดา!” ในสายตาของลูกน้องมีแสงแห่งความหื่นกระหาย ยื่นมือออกไปจับหลงเบลล์“ปล่อยมือซะ” ในตอนนี้เอง ได้มีน˺าเสียงเย็นชาดังออกมา เหล่าลูกน้องคนนั้นตัวกระตุก ร่างของเขาถูกมือที่มองไม่เห็นจับไว้ พร้อมกับโยนออกไปไกลนับสิบเมตร จากนั้นก็ตกลงบนพื้นหิมะพร้อมกันนั้น ร่างของชายคนหนึ่งก็ตกลงมาบนตู้โทรศัพท์สายตาที่เย็นชาของเขา จับจ้องไปที่เหล่านักเลงพวกนี้ จากนั้นมือของเขาก็ล้วงเข้าไปในอกเสื้อ หยิบเอาบุหรี่กับไฟแช็กออกมา พร้อมกับจุดอย่างช้าๆ แล้วคาบไว้ในปากเปลวไฟสาดส่องหน้าของเขา หลงเบลล์พลันตะโกนออกมาด้วยความสุข“ฉินเฉา! ในที่สุดนายก็มา!”“โทษที บังเอิญหิมะตก ก็เลยเห็นทางไม่ชัด จึงบินมาช้าไปหน่อย”ฉินเฉามองไปที่หลงเบ