กซ่อนเหล็กไว้ที่ขาของแกใช่มั้ย?” หลัวฮ่าวไม่เชื่อว่าหน้าแข้งของเขาจะแข็งได้ขนาดนี้“ออกไปจากตัวฉัน” ฉินเฉารำคาญตำรวจพวกนี้ เขาสะบัดตัวเหล่าตำรวจก็พากันสั่นแล้วลอยไป ตกลงอีกฝั่งเมื่อหลี่เชียงเห็นฉากนี้ พลันตกใจพระเจ้า โชคดีที่เมื่อกี้ เขาไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไป แต่เรียกหลัวฮ่าวกับพวกมา ไม่อย่างนั้น ด้วยความดุร้ายของฉินเฉา ตัวเองคงจะถูกโยนลงบันไดไปแล้ว“แกกล้าทำร้ายเจ้าพนักงาน!” หลัวฮ่าวหรี่ตา พูดอย่างชั่วร้าย“ทำร้าย?” ฉินเฉาถึงกับยิ้มแสยะ “ถ้าฉันจะทำ พวกนายคงพากันตายไปแล้ว”ฉินเฉาชำเลืองมองไปที่โรซี่แวบหนึ่งเธอเอามือเท้าคาง พร้อมกับยิ้ม มองเรื่องสนุกอยู่ด้านข้างท่านย่ามันเถอะ ปีศาจนางนี้ ช่างไม่ให้ผู้คนได้สงบจริงๆ ถึงกับสร้างเรื่องมากมายให้กับบิดา พรครั้งหน้า อย่าหวังว่าจะของ่ายๆ อีก!“อย่ามาเล่นลิ้น!” หลัวฮ่าวหยิบปืนออกมาจากเอว พร้อมกับเล็งไปที่หัวของฉินเฉา พูดเสียงดังว่า “กลับไปกับฉัน ไม่อย่างนั้น ฉันจะยิง!”“เอาสิ ยิงเลย” ถ้าเป็นคนอื่น เมื่อเผชิญหน้ากับกระบอกปืน ในใจจะต้องยอมสยบอย่างแน่นอนแต่ฉินเฉาเป็นข้อยกเว้น เขาเผชิญหน้ากับสถานการณ์อย่างนี้มาไม่รู้กี่ครั้ง ถ้าปืนสามารถทำร้ายเขาได้ เขาคงตายไปหลายครั้งแล้วหลังจากฉินเฉาพูดจบ ก็ยื่นมือออกไปจับที่ปืน .54 ในมือของหลัวฮ่าวหลัวฮ่าวกลัว “แกจะทำอะไร?”“ฉันจะช่วยนาย” ฉินเฉาจับปากกระบอก จ่อเข้าที่หน้าผากของเขา “เอาสิ ยิงมาเลย แค่ยิง มา หัวหน้าหลัว
