ยิงมาเลย ไม่มีอะไรต้องกลัว”มารดามันเถอะ วันนี้บิดาเจอของจริงเข้าให้แล้ว!หลัวฮ่าวตัวสั่นเบาๆตัวเขากำลังหวาดกลัว ถ้าเขายิง มันคงจะเป็นเรื่องยุ่ง!ตัวเขา หลัวฮ่าว ไม่กล้าจริงๆในตอนนี้เอง หลี่เชียงที่อยู่ใกล้ๆ ก็ทำท่าปาดคอตัวเอง ส่งมาให้หลัวฮ่าวหลัวฮ่าวตกใจ ความหมายของหลี่เชียงคือ เขาจะเป็นพยานให้มารดามันเถอะ หลี่เชียงนี่ก็จริงๆ ในโรงแรมแห่งนี้ เต็มไปด้วยสายตาของผู้คน ถ้าตัวเขา หลัวฮ่าว ยิงจริงๆ แล้วอาชีพตำรวจของเขาจะเป็นยังไงเมื่อถึงตอนนั้น ต่อให้แก หลี่เชียงรับประกันให้ฉัน ตัวฉันก็ต้องกลายเป็นเบี้ยใช้แล้วทิ้ง ฉันคงต้องเสียตำแหน่งนี้ไปแม้ว่าหลัวฮ่าวจะเป็นคนไม่ดี แต่เขาไม่ใช่คนโง่ เขายังจับปืนที่กำลังจ่อที่หัวของฉินเฉาไว้แน่น ในใจยังคงลังเล“ทีมหลัว พวกนายมาทำอะไรที่นี่!” ในตอนนี้เอง อ้ายเสี่ยวเสวี่ยได้นำตำรวจหลายคนเดินเข้ามา เมื่อเธอสังเกตเห็นว่าหลัวฮ่าวกำลังจ่อปืนเข้ากับหัวของฉินเฉา ก็พลันรู้สึกตกใจสวรรค์ หลัวฮ่าวคนนี้ มันจะเกินไปแล้ว!ตั้งแต่วันที่เห็นฉินเฉาแสดงความสามารถบนรถไฟวันนั้น อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็รู้ความสามารถของฉินเฉาแล้วในตอนนั้น แม้จะมีโจรที่มีปืนหลายคน ฉินเฉาก็ยังปลอดภัยไร้เรื่องราว กระสุนที่ยิงใส่เขา ไม่สามารถทำอะไรได้แม้แต่รถไฟที่วิ่งออกนอกราง ก็ยังถูกเขาลากกลับเข้ามาได้!เขายังเป็นมนุษย์อยู่ใช่มั้ย?ดังนั้น อ้ายเสี่ยวเสวี่ยจึงตามสืบประวัติของฉินเฉาเป็นพิเศษ แต่องค์กรกลับให้
