ากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “ดีทำไมจะไม่ดื่ม ฉันดื่มก็ได้”หลังจากพูดจบ ก็ยกแก้วไวน์ของเธอขึ้น“เยี่ยม” หลี่เชียงร้องออกมาอย่างตื่นเต้น“ต้องอย่างนั้น” หลิงเฟิงเมื่อเห็นอย่างนั้นก็พอใจ คิดว่าแค่ตัวเองพูดก็เป็นเรื่องง่าย“คุณหลี่ ฉันขอคารวะ” ทันใดนั้นรอยยิ้มของโรซี่ก็กลายเป็นแปลกๆ แก้วในมือสั่น จากนั้นก็สาดไวน์แดงใส่หน้าหลิงเฟิงเมื่อถูกไวน์สาดหน้า หลิงเฟิงแน่นอนว่าต้องรู้สึกไม่ดี เขาสะอึกจากนั้นก็ระเบิดความโกรธออกมา“มารดามันเถอะ ยัยผู้หญิงโสโครก กล้าสาดเหล้าใส่หน้าฉันเหรอ!”“ไม่ใช่ว่านายอยากให้ฉันดื่มหรอกเหรอ” โรซี่ยังคงยิ้มอย่างอ่อนหวาน จากนั้นสีหน้าก็พลันกลายเป็นเย็นชา แล้วพูดว่า “ฉันคารวะคารวะกับแม่แกน่ะสิ!”ยามปีศาจสาวด่าคน ช่างเผ็ดร้อนจริงๆ …“พี่หลิง พี่หลิง เกิดอะไรขึ้น?” ในตอนนี้เอง ได้มีชายฉกรรจ์หลายคนเดินขึ้นมาบนชั้น 3 เมื่อเห็นหลิงเฟิงอยู่ที่นี่ก็พากันล้อมที่นี่เอาไว้“แม่งเอ๊ย ยัยนี่กล้าสาดไวน์ใส่หน้าฉัน!” ขณะที่หลิงเฟิงจะบอกให้นักเลงพวกนี้สั่งสอนผู้หญิงคนนี้ หลี่เชียงก็พลันวางมือบนบ่าของเขา“ลุงหลิงอย่าเพิ่งโกรธ อย่าลดตัวลงไประดับเดียวกับผู้หญิงคนนี้เลยครับ”เมื่อหลี่เชียงพูดจบ หลิงเฟิงพลันได้คิดใช่แล้ว ผู้หญิงคนนี้ เป็นคนที่หลี่เชียงต้องการ ถ้าตัวเองจัดการเธอก็เหมือนมีเรื่องกับเขา โคตรแม่งเอ๊ย ลืมเรื่องนี้ไปเลย“ปล่อยผู้หญิงนี้ไว้ พวกแกลากผู้ชายคนนั้นออกไปซะ!”เมื่อจัดการผู้หญิงไม่
