ได้ ก็จัดการผู้ชายมันซะเลยฉินเฉาฝืนยิ้มออกมา ในใจพูดว่า เธอเป็นคนทำ ฉันเกี่ยวอะไรด้วย“เจ้าหนู ลงไปคุยกับพวกพี่ข้างล่าง” นักเลงที่ย้อมผมเป็นสีเขียวตะคอกใส่ฉินเฉา ฉินเฉามองไปที่ผมของเขา ในใจพูดว่า เจ้านี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงได้กล้าย้อมผมเป็นสีเขียว ผมสีเขียวนี้ ดูแล้วน่าขยะแขยงจริงๆแต่ตอนนี้ โรซี่แสร้งเป็นแตกตื่น“อย่านะ อย่าทำร้ายสามีฉันนะ!” ท่าทางเหมือนจะร้องไห้ของโรซี่ทำให้หัวใจของนักเลงพวกนี้กระตุก เมื่อเห็นหน้าของโรซี่ ดวงตาของพวกมันก็ฉายแววแห่งความหื่นกระหายออกมาถ้าหลิงเฟิงไม่อยู่ที่นี่ นักเลงพวกนี้ คงจับสาวน้อยที่ดูยั่วยวนคนนี้รุมโทรมไปแล้ว“แฮ่ม ยัยหนู ทิ้งสามีของเธอไปซะ แล้วไปอยู่กับคุณหลี่ของพวกเรา” หลิงเฟิงต้องการประจบนายน้อยหลี่ หลี่เชียงสีหน้ามีโคตรจะความสุข บิดามันเถอะ ถ้าตัวเองไปอยู่ตำแหน่งนั้น จะต้องโคตรมีความสุขอย่างแน่นอน“นี่ นี่มันขู่กันนี่!” โรซี่มองไปที่กลุ่มคนตรงหน้าอย่างแตกตื่นท่าทางหวาดกลัวของเธอ ไม่รู้ทำไม หลี่เชียงและหลิงเฟิง กับรู้สึกว่ามันช่างน่าดูเหลือเกิน“ขู่เธอแล้วจะทำไม!” หลิงเฟิงหัวเราะ “จะบอกให้ ในเมืองซู่หนานแห่งนี้ ไม่มีใครกล้าหือกับนายน้อยหลี่ เธอควรจะมีความคิดซะบ้าง เมื่อเทียบกับนายน้อยหลี่ สามีของเธอไม่มีอะไรจะมาเทียบได้!”“ใช่แล้ว!” เหล่านักเลงพูดขึ้นมาพร้อมกัน“แค่ไปนอนเป็นเพื่อนคุณหลี่ อ้าขารับเงิน ไม่ใช่เรื่องดีหรือไง”“คุณหลี่มีความสุข เธอก็มีค
